Мо қадаҳи киштӣу дилро ҳамчу дарё карда ем

ما قدح کشتی و دل را همچو دریا کرده ایم

Чун садафи домани пар аз лؤлؤӣ лоло карда ем

چون صدف دامن پر از لؤلؤی لالا کرده ایم

Хирқа ӣ сӯфии бхўни чашми соғар шаста ем

خرقه ی صوفی بخون چشم ساغر شسته ایم

Дайну дунё дар сари ҷом мусаффо карда ем

دین و دنیا در سر جام مصفّا کرده ایم

Айб набӯдгар туранҷ аз даст нашносем аз он

عیب نبود گر ترنج از دست نشناسیم از آن

Каз сари девонагии айб Зулайхо карда ем

کز سر دیوانگی عیب زلیخا کرده ایم

То саводи хати мишкӣни ту бар ма дида ем

تا سواد خط مشکین تو بر مه دیده ایم

Сари савдои турои нақш сувидо карда ем

سرّ سودای ترا نقش سویدا کرده ایم

Васфи гулзори ҷамолат дар гулистон хонда ем

وصف گلزار جمالت در گلستان خوانده ایم

Булбули шӯридаро сармаст ва шайдо карда ем

بلبل شوریده را سرمست و شیدا کرده ایم

Ростиро то бболои ту моӣл гашта ем

راستی را تا ببالای تو مائل گشته ایم

Хона ӣ дилро чу гардуни зер ва боло карда ем

خانه ی دل را چو گردون زیر و بالا کرده ایم

Ҳар шабӣ аз меҳри рухсори ту то ҳангоми субҳ

هر شبی از مهر رخسار تو تا هنگام صبح

Дида ӣ ахтари Фшонро дар сурайё карда ем

دیده ی اختر فشانرا در ثریا کرده ایم

Бо шиканҷи зулфи машки осои анбари сои ту

با شکنج زلف مشک آسای عنبر سای تو

Ҳеҷ бўӣӣ май барии комшб чу савдо карда ем

هیچ بوئی می بری کامشب چو سودا کرده ایم

Ашки хоҷуи домани дарё азон гирад ки мо

اشک خواجو دامن دریا ازان گیرد که ما

Аз ватан бо чашми гирёни рӯ бдрё карда ем

از وطن با چشم گریان رو بدریا کرده ایم