Мо зрхи кори хеш парда барандохтем

ما زرخ کار خویش پرده برانداختیم

Бо рухи дилдор хеш нарад назар бохтем

با رخ دلدار خویش نرد نظر باختیم

Машъала ӣ бихўдӣ аз ҷигар афрӯхтем

مشعله ی بیخودی از جگر افروختیم

Ваоташ девонагӣ дар хирад андохтем

واتش دیوانگی در خرد انداختیم

Бар дар айвони дили кӯс фано кӯфтем

بر در ایوان دل کوس فنا کوفتیم

Бар сари майдони ҷони Рахш бақо тохтем

بر سر میدان جان رخش بقا تاختیم

Гар сипар андохтем чун қамар аз тоби меҳр

گر سپر انداختیم چون قمر از تاب مهر

Теғи забони байн чу субҳ каз сари сидқи охтим

تیغ زبان بین چو صبح کز سر صدق آختیم

Шамъ дил афрӯхтем авд равон сӯхтем

شمع دل افروختیم عود روان سوختیم

Ганҷ ғам андӯхтем бо ғам дил сохтем

گنج غم اندوختیم با غم دل ساختیم

Сар чу малик бар задем аз ҳарами сармадӣ

سر چو ملک بر زدیم از حرم سرمدی

То илми муршидӣ бар фалак афрӯхтем

تا علم مرشدی بر فلک افروختیم

Чун дами девонагӣ аз дил хоҷу задем

چون دم دیوانگی از دل خواجو زدیم

Маст май ишқро мартаба бишнохтем

مست می عشق را مرتبه بشناختیم