То чанд дам аз гули занӣ эй боди баҳорон

تا چند دم از گل زنی ای باد بهاران

Гулро чаҳ маҳали пеши рухи лолаи изорон

گل را چه محل پیش رخ لاله عذاران

Ҳар ёр ки давр аз рух ёрон бидиҳад ҷон

هر یار که دور از رخ یاران بدهد جان

Аз дил наравад то абадаши ҳасрати ёрон

از دل نرود تا ابدش حسرت یاران

Манъам макун аз суҳбати аҳбоб ки булбул

منعم مکن از صحبت احباب که بلبل

То ҷон будаш боз наёяд зи баҳорон

تا جان بودش باز نیاید ز بهاران

Гар сайд батон шуд дили ман айби мгирид

گر صید بتان شد دل من عیب مگیرید

Оҳӯ чаҳ кунад дар назари шери шикорон

آهو چه کند در نظر شیر شکاران

Дар баҳри ғам аз сайл сиришкам набӯд ғам

در بحر غم از سیل سرشکم نبود غم

Конро ки буд хирқа чаҳ андешаи зи борон

کانرا که بود خرقه چه اندیشه ز باران

То тоҷи сар аз наъли сами Рахш ту созем

تا تاج سر از نعل سم رخش تو سازیم

Як роҳи Аннан ранҷа кун эй шоҳи саворон

یک راه عنان رنجه کن ای شاه سواران

Гар нақши нигорин ту бенанди зи ҳайрат

گر نقش نگارین تو بینند ز حیرت

Аз даст биафтад қалами нақш нигорон

از دست بیفتد قلم نقش نگاران

Аз лаъли ту дил бар накунам зонк бмстӣ

از لعل تو دل بر نکنم زانک بمستی

Ҷуз бода набошад талаби бода гусорон

جز باده نباشد طلب باده گساران

Хоҷуи чакании нола ки пеши гули сад барг

خواجو چکنی ناله که پیش گل صد برگ

Бошад бсҳри боди ҳавои бонги ҳазорон

باشد بسحر باد هوا بانگ هزاران