Саҳар чун боди исо дам кунад бо рӯҳи дмсозӣ

سحر چون باد عیسی دم کند با روح دمسازی

Ҳазор ово шавад мурғ саҳар хон аз хуши овозӣ

هزار آوا شود مرغ سحر خوان از خوش آوازی

Бидиҳ обӣ ва аз мисатони биомузи оташи ангезӣ

بده آبی و از مستان بیاموز آتش انگیزی

Бизан дастӣ ва аз риндон тафарруҷ кун срондозӣ

بزن دستی و از رندان تفرّج کن سراندازی

з паймон бигузар эй сӯфӣу даракаши бода ӣ софӣ

ز پیمان بگذر ای صوفی و درکش باده ی صافی

Ки он беҳтар ки мстонро кунад паймонаи дмсозӣ

که آن بهتر که مستانرا کند پیمانه دمسازی

Дарин муддат ки аз ёрон ҷудо гаштему ғмхўорон

درین مدت که از یاران جدا گشتیم و غمخواران

Тўӣӣ эй ғам ки шаб то рӯзи моро муҳаррами розӣ

توئی ای غم که شب تا روز ما را محرم رازی

Чу он маҳваши нмёрми прирўӣии бзибоӣӣ

چو آن مهوش نمیارم پریروئی بزیبائی

Чу он лаъибат наме байнами глндомии бтнозӣ

چو آن لعبت نمی بینم گلندامی بطنّازی

Маро то ҷон буд дар тани з поят барнадорам сар

مرا تا جان بود در تن ز پایت برندارم سر

Гар аз дастами барии берун ва аз поем дар андозӣ

گر از دستم بری بیرون و از پایم در اندازی

Касе кӯро назар бошад биравӣ чун ту манзурӣ

کسی کو را نظر باشد بروی چون تو منظوری

Хаёласт ин ки то бошад кунад тарки назари бозӣ

خیالست این که تا باشد کند ترک نظر بازی

Чаро аз турраи омӯзии сияҳи корӣу таррорӣ

چرا از طرّه آموزی سیه کاری و طراری

Чаро аз ғамзагирӣ ёди хунхорӣу ғаммозӣ

چرا از غمزه گیری یاد خونخواری و غمّازی

Ту худ бо мо напардозӣ ва бе рӯй ту ҳар соъат

تو خود با ما نپردازی و بی روی تو هر ساعت

Кунад ҷонами зи дӯди дили ҳавои хонаи пардозӣ

کند جانم ز دود دل هوای خانه پردازی

Чу киштӣ зойеъам магузор ва чун бод аз серум магузор

چو کشتی ضایعم مگذار و چون باد از سرم مگذار

Ки нагузорад шаҳидонро миёни хоку хӯни ғозӣ

که نگذارد شهیدان را میان خاک و خون غازی

Сар аз ханҷари макаши хоҷу агар гарданкашии хоҳӣ

سر از خنجر مکش خواجو اگر گردنکشی خواهی

Ки пои теғ бояд кард мрдонрои срондозӣ

که پای تیغ باید کرد مردانرا سراندازی