Ёди боди онки диламро мадади ҷон будӣ

یاد باد آنک دلم را مدد جان بودی

Дарди дилсӯзи марои моя ӣ дармон будӣ

درد دلسوز مرا مایهٔ درمان بودی

Брхи хуши назару оризи бустони афрӯз

به رخ خوش نظر و عارض بستان افروز

Рашки барги саману лола ӣ нӯъмон будӣ

رشک برگ سمن و لالهٔ نعمان بودی

Бхти сабзу сари зулфи сиёҳу лаби лаъл

به خط سبز و سر زلف سیاه و لب لعل

Хизру зулмату сарчашма ӣ ҳайвон будӣ

خضر و ظلمت و سرچشمهٔ حیوان بودی

Пои сарв аз қади раънои ту дар гул ме рафт

پای سرو از قد رعنای تو در گِل می‌رفت

Хосса он вақт ки бар тарафи гулистон будӣ

خاصه آنوقت که بر طرف گلستان بودی

Ҳамчуи парвонаи дилами сӯхта ӣ ишқи ту буд

همچو پروانه دلم سوختهٔ عشق تو بود

Зонк дар тираи шабами шамъи шабистон будӣ

زانک در تیره شبم شمع شبستان بودی

Дар ҳавои ту чу булбули зи дамии наъра ӣ шавқ

در هوای تو چو بلبل زدمی نعرهٔ شوق

Ки бглзори латофати гули хандон будӣ

که به گلزار لطافت گل خندان بودی

Ҷони боўози диловез ту додам барбод

جان به آواز دلاویز تو دادم بر باد

Ки буқати саҳарами мурғи хуши алҳон будӣ

که به وقت سحرم مرغ خوش الحان بودی

Бо ту пардохта будам дили ҳайрони лекин

با تو پرداخته بودم دل حیران لیکن

Хонаи пардози ман бедили ҳайрон будӣ

خانه پرداز من بی دل حیران بودی

Ҳамчуи хоҷуи сарви сомони ман аз даст бирафт

همچو خواجو سر و سامان من از دست برفت

Зонк дар қасди ман бесару сомон будӣ

زانک در قصد من بی سر و سامان بودی