Ин чаҳ бодаст ки аз сӯй чаман ме ояд

این چه بادست که از سوی چمن می آید

Вена чаҳ хокаст казу буи саман ме ояд

وین چه خاکست کزو بوی سمن می آید

Ин чаҳ анфоси равони бахш абир афшонаст

این چه انفاس روان بخش عبیر افشانست

Ки азуи роиҳа ӣ машк хутан ме ояд

که ازو رایحه ی مشک ختن می آید

Дмбдми мурғи дилами наъраи براردи зи нишот

دمبدم مرغ دلم نعره برآرد ز نشاط

Кони сеӣ сарви чмонми з чаман ме ояд

کان سهی سرو چمانم ز چمن می آید

Ҳеҷ донед ки аз баҳри дили риши Увайс

هیچ دانید که از بهر دل ریش اویس

Кист каз ҷониби Ясриб бқрн ме ояд

کیست کز جانب یثرب بقرن می آید

Офтобаст ки аз бурҷи шараф май тобад

آفتابست که از برج شرف می تابد

ё Суҳайласт ки аз сӯй Яман ме ояд

یا سهیلست که از سوی یمن می آید

Аз куҷо мерасад ин роиҳа ӣ машки насим

از کجا می رسد این رایحه ی مشک نسیم

Каз гузораши нафасӣ бо тан ман ме ояд

کز گذارش نفسی با تن من می آید

ё раби ин нома ки оварад ки аз ҳар шиканаш

یا رب این نامه که آورد که از هر شکنش

Буии ҷонпарвар он ъҳдшкн ме ояд

بوی جان پرور آن عهدشکن می آید

Булбули он лаҳза ки аз ғунча сухан ме гуяд

بلبل آن لحظه که از غنچه سخن می گوید

Ёдам аз пистаи он танг даҳан ме ояд

یادم از پسته آن تنگ دهن می آید

Чу баён мекунад аз ишқи ҳадисии хоҷу

چو بیان می کند از عشق حدیثی خواجو

Ҳамаи аҷзои вуҷӯдаш бсхн ме ояд

همه اجزای وجودش بسخن می آید