Нолаи ӣии кони зи дили чанг бурун ме ояд

ناله ئی کان ز دل چنگ برون می آید

Гар бадонеи зи дили санг бурун ме ояд

گر بدانی ز دل سنگ برون می آید

Сӯрати ишқ чаҳ нқшист ки аз парда ӣ ғайб

صورت عشق چه نقشیست که از پرده ی غیب

Ҳар замонии бдгринг бурун ме ояд

هر زمانی بدگرینگ برون می آید

Аз нами дидау хӯн ҷигар Фарҳодаст

از نم دیده و خون جگر فرهادست

Ҳар гулу лола ки аз санг бурун ме ояд

هر گل و لاله که از سنگ برون می آید

Май чун занг бидиҳ кина ӣ хотири мо

می چون زنگ بده کاینه ی خاطر ما

Бода мебинад ва аз занг бурун ме ояд

باده می بیند و از زنگ برون می آید

Дилам аз парда бурун меравад аз ғояти шавқ

دلم از پرده برون می رود از غایت شوق

Ҳар нафаси кони санами шнг бурун ме ояд

هر نفس کان صنم شنگ برون می آید

Ҳар ки дар майкада аз пери Муғон хирқа гирифт

هر که در میکده از پیر مغان خرقه گرفت

Шояд ар чун қадаҳ аз ранг бурун ме ояд

شاید ار چون قدح از رنگ برون می آید

намешавад сокини хок дар майхона ӣ ишқ

می شود ساکن خاک در میخانه ی عشق

Ҳар ки аз хонаи фарҳанг бурун ме ояд

هر که از خانه فرهنگ برون می آید

Ҷом май гашти магари дида ӣ хоҷу ки азу

جام می گشت مگر دیده ی خواجو که ازو

Дмбдми бода ӣ чун занг бурун ме ояд

دمبدم باده ی چون زنگ برون می آید