Чашмам ки зи хӯни рухам мунаққаш бинад

چشمم که ز خون، رخم منقش بیند

Дар хоб агар он ду зулф саркаш бинад

در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند

Айбӣ набӯд чаро ки шабҳои дароз

عیبی نبود چرا که شب‌های دراز

Махмури ҳамаи хоб мушавваш бинад

مخمور، همه خواب مشوش بیند