Бар дасти хаёли чашми мастати хобам

بر دست خیال چشم مستت خوابم

Аз оташи савдоӣ ту рафтаст обам

از آتش سودای تو رفت‌ست آبم

Зини пас ману оби дидау хок дарат

زین پس من و آب دیده و خاک درت

Бошад ки кушодӣ буд аз ин боБам

باشد که گشادی بود از این بابم