Тарки ман чун гиреҳ аз анбар тар бигушоед

ترک من چون گره از عنبر تر بگشاید

Аз дили нофа ӣ чини хӯн ҷигар бигушоед

از دل نافهٔ چین خون جگر بگشاید

Ақлро кори бибандад чу қабо дар бандад

عقل را کار ببندد چو قبا دربندد

Рӯҳро дил бигушоед чу камар бигушоед

روح را دل بگشاید چو کمر بگشاید

Чашми ман чун гуҳар афшон шавад он пистаи даҳан

چشم من چون گهر افشان شود آن پسته دهن

Бшкри хандаи сари танг шукр бигушоед

به شکر خنده سر تنگ شکر بگشاید

Рӯзи равшани зи ҳаёи чодари шаб дар пӯшад

روز روشن ز حیا چادر شب درپوشد

Чун муҳими шоми саҳари пӯши з хур бигушоед

چون مَهَم شام سحر پوش ز خور بگشاید

. . . . . . . . . . . . . . . .

................

Вар назар бификанад онро ки назар бигушоед

ور نظر بفکند آنرا که نظر بگشاید

Ҳар дамам дар ҳаваси лаъли зумурради пӯшиш

هر دمم در هوس لعل زمرد پوشش

Мардуми дидаи сари дарҷ гуҳар бигушоед

مردم دیده سر درج گهر بگشاید

Онкӣ гуфтам ки санавбар бқдт монад рост

آنکه گفتم که صنوبر به قدت مانَد راست

Ростиро чу бидидам зи куҷо то бкҷост

راستی را چو بدیدم ز کجا تا به کجاست

Кори болои ту зини даст ки боло бигирифт

کار بالای تو زین دست که بالا بگرفت

Натавон гуфт ки болост аз онру ки балост

نتوان گفت که بالاست از آنرو که بلاست

Гуфт чун ту биншинӣ биншинад фитна

گفت چون تو بنشینی بنشیند فتنه

Бинишастӣу қиёмати з қиёмат бархест

بنشستی و قیامت ز قیامت برخاست

Шаби моҳӣ ки чу рухсори ту тобад рӯзаст

شب ماهی که چو رخسار تو تابد روزست

Кори сарвӣ ки бболоӣ ту монад болост

کار سروی که به بالای تو ماند بالاست

Накунам тарки ту зонрўӣ ки дар мазҳаби ишқ

نکنم ترک تو زآنروی که در مذهب عشق

Тарки таркони хтогр чаҳ савобаст хатост

ترک ترکان ختاگر چه صوابست خطاست

Чанд гўӣӣ ки бнўрўз барорам карт

چند گوئی که به نوروز برآرم کارت

Кори ушшоқ бнўрўз намеояд рост

کار عشاق به نوروز نمی‌آید راست

Лаъли сероби ту оташ зада дар оби ҳаёт

لعل سیراب تو آتش زده در آب حیات

Доми зулфат гиреҳ андохта бар дона ӣ хол

دام زلفت گره انداخته بر دانهٔ خال

Ҳиндӯии зангии гесуии сиёҳи ту ҳабаш

هندوی زنگی گیسوی سیاه تو حبش

Ходими ҳоҷиби мишкӣни ту пайвастаи ҳилол

خادم حاجب مشکین تو پیوسته هلال

Дилам аз ҷаъди ту дар айни парешони ҳоле

دلم از جعد تو در عین پریشان‌حالی

Ваон ду гесуӣ чу ҷими ту бад-ӣни маънии дол

وآن دو گیسوی چو جیم تو بدین معنی دال

Ҳабашии холи ту бар гулшани рухи пиндорӣ

حبشی خال تو بر گلشن رخ پنداری

Ки Нидо мезанад аз равза ӣ фирдавси балол

که ندا می‌زند از روضهٔ فردوس بلال

Ориз чун қамарат акс ҳилоласт валек

عارض چون قمرت عکس هلالست ولیک

Чашми ошиқи каши Њоруту шати ибни ҳилол

چشم عاشق کُش هاروت وَشَت ابن هلال

Шоҳи сайёраи зи бурҷи ту шараф май бояд

شاه سیاره ز برج تو شرف می‌باید

Ҳамчуи меҳр аз шарафи боми маи бурҷи ҷалол

همچو مهر از شرف بام مه برج جلال

Онк иқбол шуд аз бндгиши дўлтёр

آنک اقبال شد از بندگی‌اَش دولتیار

Гашти маймуну мубораки бқбўлши динор

گشت میمون و مبارک به قبولش دینار

Меҳр дар кавкабааш машриқии маҳмили каш

مهر در کوکبه‌اش مشرقی محمل کش

Моҳи дарбори гуҳаши мағрибии машъалаи дор

ماه در بارگهش مغربی مشعله‌دار

Хоки поиш шуда дар чашми кавокиби серума

خاک پایش شده در چشم کواکب سرمه

Наъл хингаш зада бар фарқи савобати мсмор

نعل خنگش زده بر فرق ثوابت مسمار

Гар дилаши дида бар аҳвол ҷаҳон бигуморад

گر دلش دیده بر احوال جهان بگمارد

Сабақ рӯз бихонад зи саводи шаби тор

سبق روز بخواند ز سواد شب تار

Ҳар ки бар нуқта ӣ рқит ӯ дорад пой

هرکه بر نقطهٔ رقیت او دارد پای

Оварад на фалак сар задаро дар паргор

آورد نه فلک سر زده را در پرگار

Онкӣ бар хати убудийят ӯ дорад сар

آنکه بر خط عبودیت او دارد سر

Хат тасхир кашад гирди ҷаҳони доираи вор

خط تسخیر کشد گرد جهان دایره‌وار

Пеш аз он кин ттқи саркаши волои бастанд

پیش از آن که‌این تتق سرکش والا بستند

Каллаи қадари ту бар торами болои бастанд

کله قدر تو بر طارم بالا بستند

Анбари халқи ту дар манзар минӯ суданд

عنبر خلق تو در منظر مینو سودند

Ҳалқа ӣ тулӯъи ту бар чанбари минои бастанд

حلقهٔ طوع تو بر چنبر مینا بستند

Навбати ҷоҳи ту бар парда ӣ зангор заданд

نوبت جاه تو بر پردهٔ زنگار زدند

Нахли иқболи ту дар гулшани хзрои бастанд

نخل اقبال تو در گلشن خضرا بستند

Абраши ҳукми ту бар қулла ӣ гардуни ронданд

ابرش حکم تو بر قلهٔ گردون راندند

Гавҳари ҷӯади ту дар домани дарёи бастанд

گوهر جود تو در دامن دریا بستند

Ояти ҳамди ту бар лавҳи забарҷади хонданд

آیت حمد تو بر لوح زبرجد خواندند

Ҳрзи ихлоси ту бар бозуии ҷавзои бастанд

حرز اخلاص تو بر بازوی جوزا بستند

Чокарати соя агар бар шаҳ ахтар фиканд

چاکرت سایه اگر بر شه اختر فکند

То абади қоида ӣ шаби з ҷаҳон барфаканд

تا ابد قاعدهٔ شب ز جهان برفکند

Соқии лутфи ту чун базм сабӯҳ ороед

ساقی لطف تو چون بزم صبوح آراید

Тоб дар ҷони фурӯзанда соғар фиканд

تاب در جان فروزنده ساغر فکند

Соӣси қаҳри ту чун теғи براردи зи ниёам

سائس قهر تو چون تیغ برآرد ز نیام

Ларза дар қалби сипоҳи шаҳ ховар фиканд

لرزه در قلب سپاه شه خاور فکند

Баҳр чун гавҳари шамшери ту орад дар дил

بحر چون گوهر شمشیر تو آرد در دل

Ҷома ӣ мавҷи зи хуноба ӣ бабр дар фиканд

جامهٔ موج ز خونابه به بر درفکند

Абр чун қулзум дастат нигарад набӯд давр

ابر چون قلزم دستت نگرد نبود دور

Гар хиў бар рухи дарёӣ мъқр фиканд

گر خیو بر رخ دریای معقّر فکند

Дар мдиҳт чу занад оташи табъами шуъла

در مدیحت چو زند آتش طبعم شعله

Дӯд дар хона ӣ хуршед мунаввар фиканд

دود در خانهٔ خورشید منور فکند

эй фалаки сабзаи ӣӣ аз саҳни риёзи карамат

ای فلک سبزه‌ای از صحن ریاض کرمت

Байти маъмури мақомии зи ҳарими ҳурмат

بیت معمور مقامی ز حریم حرمت

Осмони чархи занони гирд замин ме гардад

آسمان چرخ زنان گرد زمین می‌گردد

То магар хок шавад пеши ғубори қидмат

تا مگر خاک شود پیش غبار قدمت

Гови гардуни зира коҳкшон бигурезад

گاو گردون ز ره کاهکشان بگریزد

Гар таваҳҳум кунад аз панҷа ӣ шери илмат

گر توهم کند از پنجهٔ شیر علمت

Мурдагар хок шавад зиндагӣ аз сар гирад

مرده گر خاک شود زندگی از سر گیرد

Аз насими ту магар ҳамдам исоаст дамат

از نسیم تو مگر همدم عیسیست دمت

Аз сари бурҷи Зуҳал то бадари харгаҳи моҳ

از سر برج زحل تا به در خرگه ماه

Ҳаст харгаҳу саропарда ӣ хайлу ҳишмат

هست خرگه و سراپردهٔ خیل و حشمت

Бод чун хомаи сарафканда ва по карда қалам

باد چون خامه سرافکنده و پا کرده قلم

Ҳар ки сар бар хат фармон наниҳад чун қаламат

هر که سر بر خط فرمان ننهد چون قلمت