Ало эй лаъибат қудсӣ биор он роҳи райҳонӣ

الا ای لعبت قدسی بیار آن راح ریحانی

Ки бо рӯҳи алқудси моро самоъӣ ҳаст рӯҳонӣ

که با روح القدس ما را سماعی هست روحانی

Сабки ратли гарон дар даҳ сабки рӯҳони маҷлис ро

سبک رطل گران در ده سبک روحان مجلس را

Ки аз соғар набошад айб агар ояд гарони ҷонӣ

که از ساغر نباشد عیب اگر آید گران جانی

Марои гўӣӣ ки даъват кун парии рӯйони алавӣ ро

مرا گوئی که دعوت کن پری رویان علوی را

Магари девӣ ки омӯзии сулаймонро парии хонӣ

مگر دیوی که آموزی سلیمان را پری خانی

Саҳари хезони азрақи пӯши хлўтхонаҳ ӣ боло

سحر خیزان ازرق پوش خلوتخانه ی بالا

Аз об чашмам омӯзанд ҳар шаби сбҳаҳи гирдоне

از آب چشمم آموزند هر شب سبحه گردانی

Чу лаъли офтоб аз кон бар ояд мардуми чашмам

چو لعل آفتاب از کان بر آید مردم چشمم

Кунад қӯти равон чун соғар аз ёқӯти румонӣ

کند قوت روان چون ساغر از یاقوت رمانی

Қтили ъшқрои ҳосил чаҳ мастурӣ чаҳ сармастӣ

قتیل عشقرا حاصل چه مستوری چه سرمستی

Асири шавқро манзил чаҳ маъмурӣ чаҳ вайронӣ

اسیر شوق را منزل چه معموری چه ویرانی

Бгўшм мерасад ҳар дами Нидои ҳотифи ҳиммат

بگوشم می رسد هر دم ندای هاتف همت

Ки вақт омад ки аз кунин рӯй дил бигардоне

که وقت آمد که از کونین روی دل بگردانی

Бмҳмонхонаҳи ӣии дилро зиёфат кун ки дар маънӣ

بمهمانخانه ئی دل را ضیافت کن که در معنی

Бшҳпри тоӣрон ҷон кунанд онҷои магаси ронӣ

بشهپر طائران جان کنند آنجا مگس رانی

Чу бо мурғони Каррӯбии турои ҳам ошёни байнам

چو با مرغان کرّوبی ترا هم آشیان بینم

Чаросозӣ нишеман дар мақоми нафаси ҳайвонӣ

چرا سازی نشیمن در مقام نفس حیوانی

Гар аз ганҷина ӣ маънӣ басират карда ӣии ҳосил

گر از گنجینه ی معنی بصیرت کرده ئی حاصل

Бибин дар кунҷ ҳар вайрони ҳазорон ганҷи пинҳонӣ

ببین در کنج هر ویران هزاران گنج پنهانی

Бурун аз малики кўнинсти млктҳои дарвешӣ

برون از ملک کونینست ملکتهای درویشی

Вароӣ ҳукм Юнонаст ҳикматҳои юнонӣ

ورای حکم یونانست حکمت های یونانی

Бхўни дил қаноат кун ки доими сурх рӯ бошӣ

بخون دل قناعت کن که دائم سرخ رو باشی

Ки аз хӯни ҷигар сероб шуд лаъли бадахшонӣ

که از خون جگر سیراب شد لعل بدخشانی

Ту Андами зиндагии ёбӣ ки дар пои срондозон

تو آندم زندگی یابی که در پای سراندازان

Кунӣ чун шамъи гарданкаши бадасти худ сари афшонӣ

کنی چون شمع گردنکش بدست خود سر افشانی

Гуҳии беруни туоне баради гӯии давлат аз майдон

گهی بیرون توانی برد گوی دولت از میدان

Ки Рахш тез тоз ҷони з на майдони буруни ронӣ

که رخش تیز تاز جان ز نه میدان برون رانی

Агар хоҳӣ ки тоўси млоикро бдоми оре

اگر خواهی که طاوس ملایک را بدام آری

намефишон дона ӣ дили бргзори деви нафсонӣ

می فشان دانه ی دل برگذار دیو نفسانی

Чу мурғи боғи тавҳидӣ чаро ҳар дам кунӣ парвоз

چو مرغ باغ توحیدی چرا هر دم کنی پرواز

Аз он гулзори рӯҳонии бад-ӣни гулзори ҷисмонӣ

از آن گُلزار روحانی بدین گلزار جسمانی

Бтнбиҳот яздоне нагардӣ мултафити вонгаҳ

بتنبیهات یزدانی نگردی ملتفت وانگه

Зираи беруни барии маҳмили бтхиилоти шайтонӣ

زره بیرون بری محمل بتخییلات شیطانی

Хиради рӯҳ муҷассам хондат ваз рӯй моҳият

خرد روح مجسم خواندت وز روی ماهیت

Ҷамолатро ҳиҷобӣ нест алои нафаси инсонӣ

جمالت را حجابی نیست الا نفس انسانی

Чу май доне ки чун ҷон аз ҳиўлии дории истиғно

چو می دانی که چون جان از هیولی داری استغنا

Чаро маҳҷӯб май гардии бад-ӣни нафаси ҳиўлонӣ

چرا محجوب می گردی بدین نفس هیولانی

Ҳузури маънии бинигар аз сӯрати шӯии ғиоб

حضور معنی بینی گر از صورت شوی غیاب

Бақои сармадии ёбигар аз ҳастӣ шӯии фонӣ

بقای سرمدی یابی گر از هستی شوی فانی

Бирав бо дарди дил дар соз ва аз дармони тамаъи бугсал

برو با درد دل در ساز و از درمان طمع بگسل

Ки дармонии бадаради хеш агар дар банди дармонӣ

که درمانی بدرد خویش اگر در بند درمانی

Чу сармастони з сар бигузар ки сар ишқ дарёбӣ

چو سرمستان ز سر بگذر که سرّ عشق دریابی

Ки он каз ҷон сухан гуяд дар он ҳазрат буд ҷонӣ

که آن کز جان سخن گوید در آن حضرت بود جانی

Қалам дар ҳарфи сӯрати каш ки то дар мактаби маънӣ

قلم در حرف صورت کش که تا در مکتب معنی

Ҳамаи асрори ғайбиро зи лавҳи дили фурӯи хуоне

همه اسرار غیبی را ز لوح دل فرو خوانی

Магар дар хилвати ботини зи дил шамъӣ барафрӯзӣ

مگر در خلوت باطن ز دل شمعی برافروزی

Вагар не чун туоне буд дар шабҳои зулмоне

وگر نی چون توانی بود در شبهای ظلمانی

Камоли маърифат вақте кунӣ ҳосил ки бишносӣ

کمال معرفت وقتی کنی حاصل که بشناسی

Ишоратҳои шайтон аз бишоратҳои раҳмонӣ

اشارتهای شیطان از بشارتهای رحمانی

Гуҳӣ чун абр битавонӣ ки хезӣ аз сари олам

گهی چون ابر بتوانی که خیزی از سر عالم

Ки гирди олами хокии боб дида бинишонӣ

که گرد عالم خاکی بآب دیده بنشانی

Касе лоф сулаймонӣ тавонад зад ки аз ҳиммат

کسی لاف سلیمانی تواند زد که از همت

Буд наздик ӯ боди ҳавои малики сулаймонӣ

بود نزدیک او باد هوا ملک سلیمانی

Чу бо зулфи парии рӯйони дилат пайвандҳо дорад

چو با زلف پری رویان دلت پیوندها دارد

Аз он холӣ нагардад як сари мӯӣ аз парешоне

از آن خالی نگردد یک سر موی از پریشانی

Чаро пайваста бо мардуми камон кин кунӣ бар зиҳ

چرا پیوسته با مردم کمان کین کنی بر زه

Ки натавон барад чун абрӯии хубони дили бпишонӣ

که نتوان برد چون ابروی خوبان دل بپیشانی

Гар аз мтмўраҳ ӣ носути беруни бардаи ӣии ҳўдҷ

گر از مطموره ی ناسوت بیرون برده ئی هودج

Сар аз маъмура ӣ лоҳути бФрозии босонӣ

سر از معموره ی لاهوت بفرازی بآسانی

Чу бетўқиъ даравишон нишоед салтанат кардан

چو بی توقیع درویشان نشاید سلطنت کردن

Бидор алмалики дарвешӣ баровар номи султонӣ

بدار الملک درویشی بر آور نام سلطانی

Муқӣми дарга дил бошу доман бар ҷаҳони афшон

مقیم درگه دل باش و دامن بر جهان افشان

Ки дилро дар ҷаҳон ҷон расад лофи ҷҳонбонӣ

که دل را در جهان جان رسد لاف جهانبانی

Ту дар раҳи мондаи ӣӣ танҳоу ёрон рахт барбаста

تو در ره مانده ئی تنها و یاران رخت بربسته

Гар аз худ нагузарӣ донам ки аз танҳо форумоне

گر از خود نگذری دانم که از تن ها فرومانی

Марв беқоидӣ дар раҳ ки бо ин дида ӣ аъамӣ

مرو بی قائدی در ره که با این دیده ی اعمی

Басии харсангҳо бинии дарин фарсанги тӯлонӣ

بسی خرسنگها بینی درین فرسنگ طولانی

Агар ҷон ту дорад инс бо хок дар ҷонон

اگر جان تو دارد انس با خاک در جانان

Фурӯи шӯй аз дили ғами каши ғубори инсӣу ҷонӣ

فرو شوی از دل غم کش غبار انسی و جانی

Турогар ҳамчуи Искандари ҳавоӣ об ҳайвонаст

ترا گر همچو اسکندر هوای آب حیوانست

Бторикии Марв зеро ки ғарқи оби ҳайвонӣ

بتاریکی مرو زیرا که غرق آب حیوانی

Чу аз канаи хиради хоҷу касе воқиф наме гардад

چو از کنه خرد خواجو کسی واقف نمی گردد

зи доноӣӣ буд ҳар кӯ наад кардани бнодонӣ

ز دانائی بود هر کو نهد کردن بنادانی

Ғуломи фақри шӯ то ҳамчу хоқонӣ диҳад дастат

غلام فقر شو تا همچو خاقانی دهد دستت

Ки дар малик схндонӣ кунӣ даъвии хоқонӣ

که در ملک سخندانی کنی دعوی خاقانی

Биё озод бош аз хеш ва чун сӯсани забони даракаш

بیا آزاد باش از خویش و چون سوسن زبان درکش

Ки аз озодагии номаш бар омад сару бастоне

که از آزادگی نامش بر آمد سر و بستانی

Даво аз сабр бояд ҷуст агар ҳамдарди Айюбӣ

دوا از صبر باید جست اگر همدرد ایوبی

Бибояд сохт бо ҳурмон агар дар қайди кирмонӣ

بباید ساخت با حرمان اگر در قید کرمانی

зи фарт кибриё гардад ҷанобати қибла ӣ олам

ز فرط کبریا گردد جنابت قبله ی عالم

Агар гардии муқӣми остони каъба ӣ сонӣ

اگر گردی مقیم آستان کعبه ی ثانی

Муҳӣти шаръро маркази сипеҳри ҳаламро ахтар

محیط شرع را مرکز سپهر حلم را اختر

Зулоли фазлро манбаи асоси ҷӯадро бонӣ

زلال فضل را منبع اساس جود را بانی

Ҳамид доду дайни Маҳмӯди Аҳмади халқи исои дам

حمید داد و دین محمود احمد خلق عیسی دم

Ки дорад астноъи ҳайдарӣу зуҳди салмонӣ

که دارد اصطناع حیدری و زهد سلمانی

Хдиўи хиттаи исломи абўолўқти онки аўқотш

خدیو خطّه اسلام ابوالوقت آنک اوقاتش

Буд масруф бар тшииди ройоти мусулмонӣ

بود مصروف بر تشیید رایات مسلمانی

Шаҳи содоти шарқу ғарб каз эҳсон чу бўолқосм

شه سادات شرق و غرب کز احسان چو بوالقاسم

Ҷаҳони унсуриро додааст алқоби ҳисоне

جهان عنصری را داده است القاب حسّانی

Баранд аз хоки даргоҳаши маротиби содиру ворид

برند از خاک درگاهش مراتب صادر و وارد

Хуранд аз хон анъомаши бротби қосӣу доне

خورند از خوان انعامش براتب قاصی و دانی

Аз он кӯҳи кмркшро расад лофи сарафрозӣ

از آن کوه کمرکش را رسد لاف سرافرازی

Ки пеши ҳалам ӯ бандад натоқ бандаи фурмоне

که پیش حلم او بندد نطاق بنده فرمانی

Наад бар гӯша ӣ хон косаҳои сабзи грдўнро

نهد بر گوشه ی خوان کاسه های سبز گردونرا

Чу бошад мизбони ҳимматашро азми меҳмонӣ

چو باشد میزبان همتش را عزم مهمانی

зи абри ҷўдш ар фаслӣ бихонад дар чамани булбул

ز ابر جودش ار فصلی بخواند در چمن بلبل

Бипушади бӯстон аз сабзаи кисватҳои боронӣ

بپوشد بوستان از سبزه کسوتهای بارانی

Зиҳии рои ту шамъи ҷамъи шаби хезони Каррӯбӣ

زهی رای تو شمع جمع شب خیزان کرّوبی

Замирати кошифи асрори илҳомоти раббонӣ

ضمیرت کاشف اسرار الهامات ربّانی

Гушӯдаи табъи вқодти назар бар обӣу хокӣ

گشوده طبع وقادت نظر بر آبی و خاکی

Фиканда садама ӣ ситти танин дар чархи пангоне

فکنده صدمه ی صیتت طنین در چرخ پنگانی

Мўшҳ гашта аз дарси ту нсхтҳои Идрӣсӣ

موشّح گشته از درس تو نسختهای ادریسی

Мнқъ бӯда аз лафзи ту рухсатҳои нӯъмонӣ

منقّع بوده از لفظ تو رخصتهای نعمانی

Млоик дар намоз оянд агар бурқаъи барандозӣ

ملایک در نماز آیند اگر برقع براندازی

Кавокиб дар суҷуд уфтанд агар лабро биҷунбоне

کواکب در سجود افتند اگر لب را بجنبانی

Турои тиФўри бастомии тавон гуфтан ки додандат

ترا طیفور بسطامی توان گفتن که دادندت

Шароб аз ҷоми султонӣ ва назул аз боғи субҳонӣ

شراب از جام سلطانی و نزل از باغ سبحانی

Ғубори даргаати эксири дайн ва давлатаст оре

غبار درگهت اکسیر دین و دولتست آری

Аз он хонон кунанд аз хоки Кувайти афсари хонӣ

از آن خانان کنند از خاک کویت افسر خانی

Қамари кӯи пери равшани рой хилватгоҳ гардунаст

قمر کو پیر روشن رای خلوتگاه گردونست

Буд дар хонақоҳати соликии шаби хезу нӯронӣ

بود در خانقاهت سالکی شب خیز و نورانی

Агар маншур дайн хонам ту шоҳи хитта ӣ динӣ

اگر منشور دین خوانم تو شاه خطّه ی دینی

Вар аз имон сухан гӯям ту мурғи боғи ӣмонӣ

ور از ایمان سخن گویم تو مرغ باغ ایمانی

Туро дар боби доноӣии блқмон чун кунам нисбат

ترا در باب دانائی بلقمان چون کنم نسبت

Ки бошад луқмаи ӣӣ аз хон фазлати илми луқмонӣ

که باشد لقمه ئی از خوان فضلت علم لقمانی

Чу калаки достони созати бадастони нағмаи пардозад

چو کلک داستان سازت بدستان نغمه پردازد

Навои созон бстонро кунад лол аз хуши алҳонӣ

نوا سازان بستانرا کند لال از خوش الحانی

Агар худ тир гардунаст бадхоҳат яқин донам

اگر خود تیر گردونست بدخواهت یقین دانم

Ки гардад теғи кӯҳ аз хӯни лаълаши лаъли пайконе

که گردد تیغ کوه از خون لعلش لعل پیکانی

Буд меҳри ту мақсӯд аз саодатҳои брҷисӣ

بود مهر تو مقصود از سعادتهای برجیسی

Шавад кини ту мафҳум аз нҳўстҳои кайвонӣ

شود کین تو مفهوم از نحوستهای کیوانی

Чу калакам бар забон май орад аз баҳри кафати рамзӣ

چو کلکم بر زبان می آرد از بحر کفت رمزی

СФоин мешавад пари риштаҳои дар Аммонӣ

سفاین می شود پر رشته های درّ عمّانی

Ҷаҳон каз таҳти фармон ту натавон бурун рафтан

جهان کز تحت فرمان تو نتوان برون رفتن

зи саъду наҳси аҷромаши рҳоӣии даҳ ки битавонӣ

ز سعد و نحس اجرامش رهائی ده که بتوانی

Бгоҳ мдҳттгар даъвӣ мӯъҷиз кунам шояд

بگاه مدحتت گر دعوی معجز کنم شاید

Ки аз Мӯсо касе беҳтар надонад лафзи умронӣ

که از موسی کسی بهتر نداند لفظ عمرانی

Агар табъами яди Байзои намояд дар сухани гўӣӣ

اگر طبعم ید بیضا نماید در سخن گوئی

Аҷаб набӯд ки май байнами зи нӯки хомаи събонӣ

عجب نبود که می بینم ز نوک خامه ثعبانی

Бмҷлсгар биҷузи мадҳи ту ҳарфӣ бар забони ронам

بمجلس گر بجز مدح تو حرفی بر زبان رانم

Чу шамъи маҷлисам шояд ки сар то по бисӯзоне

چو شمع مجلسم شاید که سر تا پا بسوزانی

Бадонаш май кашами гӯии заминро дар хами чавгон

بدانش می کشم گوی زمین را در خم چوگان

Вале саргашта май гирдами зи дасти чархи чавгонӣ

ولی سرگشته می گردم ز دست چرخ چوگانی

Чу субҳам гарчи ҳар рӯз аз фалак икқрс марсумаст

چو صبحم گرچه هر روز از فلک یکقرص مرسومست

Макун айбам ки оташ дар ҷигар дорам з бе ноне

مکن عیبم که آتش در جگر دارم ز بی نانی

Валикин бо вуҷӯди фоқа бар хонам буд ҳар шаб

ولیکن با وجود فاقه بر خوانم بود هر شب

БФри давлатати қурс аз қамару зи барраи барӣоне

بفرّ دولتت قرص از قمر و ز برّه بریانی

БФсли навбаҳорон то бар атрофи гулистонҳо

بفصل نوبهاران تا بر اطراف گلستانها

Шавад хандони гули сӯрӣу гирёни абри Нитсаоне

شود خندان گل سوری و گریان ابر نیسانی

Турои иқболи сармади бод каз файз кафат ёбанд

ترا اقبال سرمد باد کز فیض کفت یابند

Дарахтони чаман ҳар меҳргони барги зимистонӣ

درختان چمن هر مهرگان برگ زمستانی