Бизан бнўки хадангам ки пеши даст ту меРом

بزن بنوک خدنگم که پیش دست تو میرم

Чу ҷони фидоӣ ту кардам чаҳ ғами зи ханҷару тирам

چو جان فدای تو کردم چه غم ز خنجر و تیرم

Асири қайди муҳаббати сар аз каманд нтобад

اسیر قید محبت سر از کمند نتابد

Гарми бтиғ бароне куҷои рӯм ки асирам

گرم بتیغ برانی کجا روم که اسیرم

Бҳзртӣ ки шҳонрои маҷол қурб набошад

بحضرتی که شهانرا مجال قرب نباشد

Ман шикаста бигардаш куҷои расм ки фақирам

من شکسته بگردش کجا رسم که فقیرم

з хештан биравам чун ту дар хаёли ман оӣӣ

ز خویشتن بروم چون تو در خیال من آئی

Вале аҷаб ки хаёлат намеравад зи замирам

ولی عجب که خیالت نمی رود ز ضمیرم

Чу шамъи маҷлисами арзонк май кашии шаби ҳиҷрон

چو شمع مجلسم ارزانک می کشی شب هجران

Чу субҳ парда барафкан ки пеш рӯй ту меРом

چو صبح پرده برافکن که پیش روی تو میرم

Камоли шавқ бҷоӣӣ раседу ҳади маваддат

کمال شوق بجائی رسید و حدّ مودّت

Ки аз ду куни гзирст ва аз ту нест гзирм

که از دو کون گزیرست و از تو نیست گزیرم

Назир нест туро дар ҷаҳони бҳсну латофат

نظیر نیست ترا در جهان بحسن و لطافت

Чунонк гоҳи латоиф ба аҳди хеши назирам

چنانک گاه لطایف به عهد خویش نظیرم

Буд бгоҳ сабӯҳӣ дар орзӯии ҷамолат

بَود بگاه صبوحی در آرزوی جمالت

Навой нола ӣ зорами адои нағма ӣ зерам

نوای ناله ی زارم ادای نغمه ی زیرم

Қалам чу шарҳ диҳад васфи гулистони ҷамолат

قلم چو شرح دهد وصف گلستان جمالت

Навой нағма ӣ булбули шинави биҷои срирм

نوای نغمه ی بلبل شنو بجای صریرم

Маро магӯӣ ки хоҷуи бтрки суҳбат мо кун

مرا مگوی که خواجو بترک صحبت ما کن

Чу аз ту сабр надорам чигуна тарки ту гирам

چو از تو صبر ندارم چگونه ترک تو گیرم

Манам дарин чамани он мурғ каз нишемани ваҳдат

منم درین چمن آن مرغ کز نشیمن وحدت

Баёни ишқи ҳақиқӣ буд навой сафирам

بیان عشق حقیقی بُود نوای صفیرم