зи ишқи ғамзау абрӯии он санами пайваст

ز عشق غمزه و ابروی آن صنم پیوست

Эмоми шаҳр бмҳроб меравад сармаст

امام شهر بمحراب می رود سرمست

Ҷамол ӯ дар ҷинат биравӣ ман багушӯд

جمال او در جنّت بروی من بگشود

Хаёл ӯ гузари сабр бар дилами дарбаст

خیال او گذر صبر بر دلم دربست

Кунун нишона ӣ тир маломатам макунед

کنون نشانه ی تیر ملامتم مکنید

Ки рафтааст Аннанами зи дасту тир аз шаст

که رفته است عنانم ز دست و تیر از شست

Маро чу масти бимирами бҳич об машавӣ

مرا چو مست بمیرم بهیچ آب مشوی

Магари бҷръаҳ ӣ дардии кашони бодаи параст

مگر بجرعه ی دُردی کشان باده پرست

Баранд дӯш бадушаш бихобгоҳ абад

برند دوش بدوشش بخوابگاه ابد

Касе ки кард сабӯҳии ббзмгоаҳи аласт

کسی که کرد صبوحی ببزمگاه الست

Баҷоами бодаи чароғи дилам мунаввар кун

بجام باده چراغ دلم منوّر کن

Ки шамъ шодем аз тундбод ғам бинишаст

که شمع شادیم از تندباد غم بنشست

Дар он масоф ки чашми ту теғ кӣна кашид

در آن مصاف که چشم تو تیغ کینه کشید

Басо ки зулфи ту чашм диловарон бишикаст

بسا که زلف تو چشم دلاوران بشکست

Буд латоифи хоҷуи баҳори дилкаши шавқ

بُود لطایف خواجو بهار دلکش شوق

Аз он чу шох гулшан мебаранд дасти бадаст

از آن چو شاخ گلشن می برند دست بدست