Ин чунин сӯратгар аз об ва гуласт

این چنین صورت گر از آب و گلست

Чун бмънии бенгарӣ ҷон ва диласт

چون بمعنی بنگری جان و دلست

Наргисаши хунхораи ӣӣ бас дилрабост

نرگسش خونخواره ئی بس دلرباست

Сунбулаши шӯридаи ӣии баси прдлст

سنبلش شوریده ئی بس پردلست

Ҳиндӯии зулфаши сияҳ корӣ қавӣаст

هندوی زلفش سیه کاری قویست

Зангии холаши сиёҳии мқблст

زنگی خالش سیاهی مقبلست

Ҳарчӣ гуфтам ҷуз санояш зойеъаст

هرچه گفتم جز ثنایش ضایعست

Ҳарчӣ ҷустами ҷуз ризояш ботиласт

هرچه جستم جز رضایش باطلست

То бирафт аз чашми ман берун нарафт

تا برفت از چشم من بیرون نرفت

Зонк бар об рӯонаш манзиласт

زانک بر آب روانش منزلست

Хотирам бо ёру дил бо корвон

خاطرم با یار و دل با کاروان

Дида бар роҳу назар бар маҳмиласт

دیده بر راه و نظر بر محملست

Дили куҷо ором гирад дар барам

دل کجا آرام گیرد در برم

Чун марои ороми дили мстъҷлст

چون مرا آرام دل مستعجلست

Май рӯми афтону хезон дар пеш

می روم افتان و خیزان در پیش

Гарчи зи об дида поем дар гуласт

گرچه ز آب دیده پایم در گِلست

Ман миёни баҳр бе поёни ғариқ

من میان بحر بی پایان غریق

Онкӣ айбам мекунад бар соҳиласт

آنکه عیبم می کند بر ساحلست

Дӯстон гӯйанд хоҷу сабр кун

دوستان گویند خواجو صبر کن

Чун кунам каз ҷон сабурӣ мушкиласт

چون کنم کز جان صبوری مشکلست