эй ки рои ту дар сиёҳии шаб

ای که رای تو در سیاهی شب

Нойиби шоҳи гунбад Хизр аст

نایب شاه گنبد خضر است

Аз замират чигуна май хезад

از ضمیرت چگونه می خیزد

Оби ҳайвонгар аз сиёҳӣ хост

آب حیوان گر از سیاهی خاست

Офтобии ту равшанат гуфтам

آفتابی تو روشنت گفتم

Бсёҳии пас орзӯат чарост

بسیاهی پس آرزوت چراست

Зон турои зарраи ӣӣ сиёҳӣ нест

زان ترا ذره ئی سیاهی نیست

КоФтобӣ ва дар ту ин пайдост

کافتابی و در تو این پیداست

Май Фрстодмти сиёҳӣ лек

می فرستادمت سیاهی لیک

Ақл гуфто макун ки ин на равост

عقل گفتا مکن که این نه رواست

Каси сиёҳӣ бтҳФаҳ нафаристад

کس سیاهی بتحفه نفرستد

Пеши хуршеди ховарӣ ки хатост

پیش خورشید خاوری که خطاست

Лек кори ту чун сияҳ корӣаст

لیک کار تو چون سیه کاریست

Бесиёҳӣ чигуна ояд рост

بی سیاهی چگونه آید راست

Аз сиёҳӣ чу ранҷа шуд табъат

از سیاهی چو رنجه شد طبعت

Равшанам шуд ки иллат суд аст

روشنم شد که علت سود است

На сиёҳигар об ҳайвонаст

نه سیاهی گر آب حیوانست

Бмсли врчаҳи нури дидаи мост

بمثل ورچه نور دیده ماست

Ҳарчӣ бояд бидида бифиристам

هرچه باید بدیده بفرستم

Вари сиёҳии дида ӣ биност

ور سیاهی دیده ی بیناست