Хостами қатраи сиёҳии дӯш

خواستم قطره سیاهی دوش

Аз ки онкас ки нури дидаи мост

از که آنکس که نور دیده ماست

Меҳри гардуни олами онкии Рахш

مهر گردون عالم آنکه رخش

Дар сиёҳии шаб чу ма пайдост

در سیاهی شب چو مه پیداست

Онки аҳли замонаро дар хур

آنک اهل زمانه را در خور

Чун сиёҳии дида ӣ биност

چون سیاهی دیده ی بیناست

Хирадам гуфт коФтобст ӯ

خردم گفت کافتابست او

Каси сиёҳии з офтоб нахост

کس سیاهی ز آفتاب نخواست

Дар сиёҳӣ шуд оби ҳайвони гум

در سیاهی شد آب حیوان گم

На сиёҳии зи об ҳайвон хост

نه سیاهی ز آب حیوان خاست