Чун асираст дар он зулфи самани сои дилам
چون اسیرست در آن زلف سمن سای دلم
Чехияанд гар накунад дар шиканаши ҷои дилам
چکند گر نکند در شکنش جای دلم
Бишуд аз дасти ман бесар ва бе пои дилам
بشد از دست من بی سر و بی پای دلم
Дилам эй вой ба дили вои дилам эй вои дилам
دلم ای وای به دل وا دلم ای وای دلم
Охир эй ҳмнФсон , як нафас ар ёр манед
آخر ای همنفسان، یک نفس ار یار منید
Бо ман хаста бисозед ва маломат накунед
با من خسته بسازید و ملامت نکنید
Дилам аз парда бурун меравад охир бизанед
دلم از پرده برون می رود آخر بزنید
Дилам эй вои бадали водлм эй вои дилам
دلم ای وای بدل وادلم ای وای دلم
Ман бедил чаҳ кунам пеш ки гӯям ғами дил
منِ بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دل
Ки надорам биҷуз аз оҳи саҳари ҳамдами дил
که ندارم بجز از آه سحر همدم دل
Гар насозад лаби ҷонбхши туами марҳами дил
گر نسازد لب جانبخشِ توام مرهم دل
Дилам эй вои бадали вои дилам эй вои дилам
دلم ای وای بدل وا دلم ای وای دلم
эй хаёли сари зулфи ту марои муҳаррами роз
ای خیالِ سر زلف تو مرا محرم راز
Даст кӯтаҳ натавон кард аз он зулфи дароз
دست کوته نتوان کرد از آن زلف دراز
Мутриби охири з барои дилами ин нағма бисоз
مطرب آخر ز برای دلم این نغمه بساز
Дилам эй вои бадали вои дилам эй вои дилам
دلم ای وای بدل وا دلم ای وای دلم
Аз сари зулфи ту шӯридагӣ омӯхта дил
از سر زلف تو شوریدگی آموخته دل
Вотши меҳри ту дар ҷони ман афрӯхтаи дил
وآتش مهر تو در جان من افروخته دل
Гар азин пас надиҳӣ дод ман сӯхтаи дил
گر ازین پس ندهی داد من سوخته دل
Дилам эй вои бадали вои дилам эй вои дилам
دلم ای وای بدل وا دلم ای وای دلم
Дӯш биниҳод зи ишқат ба чамани рӯи дили ман
دوش بنهاد ز عشقت به چمن رو دل من
Бар напечед сар аз зулфи ту як мӯи дили ман
بر نپیچید سر از زلف تو یک مو دل من
Дар чаман фохта мегуфт ки кукуи дили ман
در چمن فاخته میگفت که کوکو دل من
Дилам эй вои бадали вои дилам эй вои дилам
دلم ای وای بدل وا دلم ای وای دلم