Имрӯз ки ман ошиқу девонау мастам

امروز که من عاشق و دیوانه و مستم

Кас нест ки гирад бшробии ду се дастам

کس نیست که گیرد بشرابی دو سه دستم

эй лаъибат соқӣ бидиҳ он бода ӣ боқӣ

ای لعبت ساقی بده آن باده ی باقی

То бода парастӣ кунам ва худ напарастам

تا باده پرستی کنم و خود نپرستم

Бо худ чу дамии хуши нншстми баҳамаи умр

با خود چو دمی خوش ننشستم بهمه عمر

Бархестам аз банди худ ва хуш бинишастам

برخاستم از بند خود و خوش بنشستم

Гар бедилу дайнам чаҳ буд чора чу инам

گر بیدل و دینم چه بود چاره چو اینم

Вари ошиқу мастам чаҳ тавон кард чу ҳастам

ور عاشق و مستم چه توان کرد چو هستم

Май баради дилами наргиси махмураш ва ме гуфт

می برد دلم نرگس مخمورش و می گفت

К-эии ҳмнФсони айби мгирид ки мастам

کای همنفسان عیب مگیرید که مستم

Рафтӣу маро бар сари оташи бншондӣ

رفتی و مرا بر سر آتش بنشاندی

Бози ой ки аз дасти ту бар хок нишастам

باز آی که از دست تو بر خاک نشستم

Чун ҳалқа ӣ гесуии ту аз ҳам багушӯдам

چون حلقه ی گیسوی تو از هم بگشودم

Аз куфри сари зулфи ту зуннор бибастам

از کفر سر زلف تو زنّار ببستم

Дар чанбари гардуни здмии чанги балоғат

در چنبر گردون زدمی چنگ بلاغت

Бо ин ҳама аз чанбари зулфи ту нҷстм

با این همه از چنبر زلف تو نجستم

То дар ақаби пер харобот нарафтам

تا در عقب پیر خرابات نرفتم

Аз дарди сару меҳнати хоҷуи бнрстм

از درد سر و محنت خواجو بنرستم