Нест бе рӯй ту майли гулу барги саманам

نیست بی روی تو میل گل و برگ سمنم

То шудам бандаи ?ути озоди зи сарви чаманам

تا شدم بنده ات آزاد ز سرو چمنم

Мнкаҳ дар субҳи азали навбат меҳрат зада ам

منکه در صبح ازل نوبت مهرت زده ام

То абади дами зи вафои ту занам гар назанам

تا ابد دم ز وفای تو زنم گر نزنم

Ҷони ман ҷуръа ӣ ишқ ту наризад бар хок

جان من جرعه ی عشق تو نریزد بر خاک

Магари онрўз ки дар хоки бирезади баданам

مگر آنروز که در خاک بریزد بدنم

Гар маро бо ту бзндони абад ҳабс кунанд

گر مرا با تو بزندان ابد حبس کنند

Турраи ?ути гираму занҷири баҳам дар шиканам

طرّه ات گیرم و زنجیر بهم در شکنم

Бори сар чанд кашам бе сари зулфат бар дӯш

بار سر چند کشم بی سر زلفت بر دوش

Вақт онаст ки дар пой азизат фиканам

وقت آنست که در پای عزیزت فکنم

Чун сар аз хўобгаҳи хок бар орм дар ҳашар

چون سر از خوابگه خاک بر آرم در حشر

Бчкди хӯни ҷигаргар фишории кафанам

بچکد خون جگر گر فشاری کفنم

Охир эй қиблаи соҳиби назарон рух бинмоӣ

آخر ای قبله صاحب نظران رخ بنمای

То рух аз қиблаи бгрдонму сӯй ту кунам

تا رخ از قبله بگردانم و سوی تو کنم

Бар танами як сар мӯ нест ки дар банд ту нест

بر تنم یک سر مو نیست که در بند تو نیست

Гарчи кас боз надонад сари мўӣии зи танам

گرچه کس باز نداند سر موئی ز تنم

Перҳан пора кунам то ту бибинӣ аз меҳр

پیرهن پاره کنم تا تو ببینی از مهر

Тан чун тори қсби тофта дар перҳанам

تن چون تار قصب تافته در پیرهنم

Бскаҳ мегарем ва бар хештанам раҳмат нест

بسکه می گریم و بر خویشتنم رحمت نیست

Гиря меояд азин восита бар хештанам

گریه می آید ازین واسطه بر خویشتنم

Чун кунам васфи шукри ханда ӣ шӯрангезат

چون کنم وصف شکر خنده ی شورانگیزت

Аз ҳаловат баравад оби набот аз суханам

از حلاوت برود آب نبات از سخنم

Чун ҳадис аз лаб мегаван ту гуяд хоҷу

چون حدیث از لب میگون تو گوید خواجو

Ҳамчу соғар шавад аз бодаи лаболаби даҳанам

همچو ساغر شود از باده لبالب دهنم