Бидиҳ он роҳи равонпарвар райҳонӣ ро

بده آن راحِ روان‌پرورِ ریحانی را

Ки ба кошонаи кашеми он бути рӯҳонӣ ро

که به کاشانه کشیم آن بتِ روحانی را

Ман ба девонагӣ ар фош шудам маъзӯрам

من به دیوانگی ار فاش شدم معذورم

Кони парӣ сайд кунад деви сулаймонӣ ро

کان پری صید کند دیو سلیمانی را

Сар ба пои фарсаши дрФкнм ҳамчун гӯй

سر به پای فَرَسَش درفکنم همچون گوی

Чун барин дркшди он аблақи чавгонӣ ро

چون برین درکشد آن ابلق چوگانی را

Бирав эй хоҷа агар зонк ба сад ҷони азиз

برو ای خواجه اگر زانک به صد جان عزیز

намефурушанд бихари Юсуфи канъонӣ ро

می‌فروشند بخر یوسف کنعانی را

Гар ту инкор кунӣ мастии моро чаҳ аҷаб

گر تو انکار کنی مستی ما را چه عجب

Кофарон куфр шуморанд мусулмонӣ ро

کافران کفر شمارند مسلمانی را

Абри чашмам чу шавад сайл фишон аз лола

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله

Кӯҳ дар дӯш кашад ҷомаи боронӣ ро

کوه در دوش کشد جامهٔ بارانی را

Коми дарвеши ҷуз ин нест ки бар вифқи мурод

کام درویش جز این نیست که بر وِفقِ مُراد

Боз бинад илми давлати султонӣ ро

باز بیند عَلَمِ دولتِ سلطانی را

Чашми хоҷу чу сари табла дар бигушоед

چشم خواجو چو سر طبلهٔ دُر بگشاید

Аз ҳаё об кунад гавҳари Аммонӣ ро

از حیا آب کند گوهر عمّانی را

Дили ин сӯхтаи брбўд ва ба дарбон гуяд

دل این سوخته بربود و به دربان گوید

Ки барон аз дирами он шоири кирмонӣ ро

که بران از درم آن شاعر کرمانی را