Ҷон бо лаби дӯсти ишқ бозӣ ме кард

جان با لب دوست عشق‌بازی می‌کرد

Чашмаш ба киришма трктозӣ ме кард

چشمش به کرشمه ترکتازی می‌کرد

Зон мардумаки дидаи ман сӯфии вор

زان مردمک دیدهٔ من صوفی وار

Саҷҷода ба хӯни дил намозӣ ме кард

سجّاده به خون دل نمازی می‌کرد