эй лафзи ту чун дидаи ман гавҳарбор

ای لفظ تو چون دیده من گوهربار

Бо қадари рафеъи ту фалак бе миқдор

با قدر رفیع تو فلک بی مقدار

Чун нест мизоҷи бандаро тоқат май

چون نیست مزاج بنده را طاقت می

Гуҳи гуҳи ман хастаро муъофӣ май дор

گه گه من خسته را معافی می دار