Он мӯии миён ки то миён дорад мӯӣ

آن موی میان که تا میان دارد موی

Аз мардуми чашми ман ниҳон дорад рӯй

از مردم چشم من نهان دارد روی

Гуфтам сари зулфи ту пароканда чарост

گفتم سر زلف تو پراکنده چراست

Гуфто ки суханҳои пароканда магӯӣ

گفتا که سخنهای پراکنده مگوی