Ашкам ки чу лаъл обдор афтодаст

اشکم که چو لعل آبدار افتادست

Бо дона ӣ дар шоҳвор афтодаст

با دانه ی دُرّ شاهوار افتادست

Саргаштаи баҳри гӯша ӣ аз он ме гардад

سرگشته بهر گوشه ی از آن می گردد

Каз мардуми дида бар канор афтодаст

کز مردم دیده بر کنار افتادست