Субҳдам чун навбати султон ахтар ме заданд

صبحدم چون نوبت سلطان اختر می زدند

Хаймаи заррини сутун бар тоқ ахзар ме заданд

خیمه زرین ستون بر طاق اخضر می زدند

Хокёни лоф аз ҳавои оташ тар ме заданд

خاکیان لاف از هوای آتش تر می زدند

Ва оташи андари хирмани зуҳд музаввар ме заданд

و آتش اندر خرمن زهد مزوّر می زدند

Ҳалқа ӣ зар бар дар пирӯза манзар ме заданд

حلقه ی زر بر در پیروزه منظر می زدند

Венаи кулоҳи соибонрои қубба аз зар ме заданд

وین کلاه سایبانرا قبه از زر می زدند

Рахти беруни барадам аз мтмўраҳ ӣ куну макон

رخت بیرون بردم از مطموره ی کون و مکان

Тавсани ҳиммати брондм то ба авҷи ломакон

توسنِ همّت براندم تا به اوج لامکان

Хитта ӣӣ дидам бурун аз шҳрбнди ҷисму ҷон

خطّه‌‌ئی دیدم برون از شهربند جسم و جان

Сокинонаш бесукӯну қоилонаш бе забон

ساکنانش بی سکون و قائلانش بی زبان

Муҷтамаъ бар арса ӣ он ҷумла ӣ Каррӯбӣон

مجتمع بر عرصه ی آن جمله ی کرّوبیان

Вази забарҷади минбарии олии ниҳода дар миён

وز زبرجد منبری عالی نهاده در میان

ё ҷамеъи алмуслимӣни слўои алии хиролўрӣ

یا جمیع المسلمین صلوا علی خیرالوری

Қоиди алғри алзии Фоҳт ба риҳи алҳдӣ

قائد الغر الذی فاحت به ریح الهدی

Мустафо маснад нишин боргоҳи астФо

مصطفی مسند نشین بارگاه اصطفا

Матлаъи субҳи набуввати офтоби анбиё

مطلع صبح نبوت آفتاب انبیا

Муфтии дарси илоҳии сӯфии сафи сафо

مفتی درس الهی صوفی صفِّ صفا

Маънии гесуӣ ӯ воллилу оризи волзҳӣ

معنی گیسوی او واللیل و عارض والضحی

эй илм бар тахтгоҳи олам боло зада

ای عَلَم بر تختگاه عالم بالا زده

Навбати субҳи ?данӣ бар бом ӯ аднӣ зада

نوبت صبح دنی بر بام او ادنی زده

Боргоҳи аҷтбо бар зўраҳ ӣ улё зада

بارگاه اجتبا بر ذوره ی علیا زده

Хайма ӣ лўлок бар на харгаҳ мино зада

خیمه ی لولاک بر نه خرگه مینا زده

Дар дили шаби бонги субҳони алзӣ асрӣ зада

در دل شب بانگ سبحان الذی اسری زده

Бар дар қасри Фоўҳии бонги мо аўҳӣ зада

بر در قصرِ فاوحی بانگ ما اوحی زده

эй бғлтоқи лъмрк бар қади қадари ту рост

ای بغلطاق لعمرک بر قد قدر تو راست

Чун ту шамшодии зи боғи Қуми Фонзри брнхост

چون تو شمشادی ز باغ قم فانذر برنخاست

Дар ҳавои хокбўсти қомати гардуни дўтост

در هوای خاکبوست قامت گردون دوتاست

Бе дурудати савмиъа дар хӯрд нафт ва бӯрёст

بی درودت صومعه در خورد نفت و بوریاست

Абр агар саққоӣ даргоҳат нагардад бе ҳаёст

ابر اگر سقّای درگاهت نگردد بی حیاست

Машки чин ҳар нукта каз бӯят нмигўид хатост

مشک چین هر نکته کز بویت نمیگوید خطاست

эй ту дар бстонсрои лии маъаи аллоҳи хуши назар

ای تو در بستانسرای لی مع الله خوش نظر

Карда бар садр ?илам нашарҳ дили пакети мақар

کرده بر صدر الم نشرح دل پاکت مقر

Дар шабистони абят афканда хон моҳзр

در شبستان ابیت افکنده خوان ماحضر

Вази сарангушти ту мншқи моҳи заррини сипар

وز سرانگشت تو منشق ماه زرّین سپر

Наргиси мкҳўлт аз бустони мо зоғи албср

نرگس مکحولت از بستان ما زاغ البصر

Вази ақиқати дарҷи лооҳсии санои пургуҳар

وز عقیقت درج لااحصی ثنای پرگهر

Бӯда дар ҳиҷрати турои садиқи Акбари ёри ғор

بوده در هجرت ترا صدّیق اکبر یار غار

Гашта ислом аз умри баъд аз вафотати ошкор

گشته اسلام از عمر بعد از وفاتت آشکار

Сури қуръони монда аз Усмони ъФони устувор

سور قرآن مانده از عثمان عفّان استوار

Вази алии қонӯни дайну расми миллати барқарор

وز علی قانون دین و رسم ملّت برقرار

Соидин аршро сибтин маъсӯмати савор

ساعدین عرش را سبطین معصومت سِوار

Бодпои шаръро ъмини мғФўрти савор

بادپای شرع را عمّین مغفورت سوار

ё шафиъи алмзнбини узри гуноҳ мо бихоҳ

یا شفیع المذنبین عذر گناه ما بخواه

Зонк берун аз ту набӯд осӣонро узри хоҳ

زانک بیرون از تو نبود عاصیان را عذر خواه

Чун маҳосин дар мқобҳ шуд сипеду дили сиёҳ

چون محاسن در مقابح شد سپید و دل سیاه

намекунам харгоҳи зангории кабӯд аз дӯди оҳ

می کنم خرگاه زنگاری کبود از دود آه

Дорам аз ҳасрати дилии ошуфтау ҳолеи табоҳ

دارم از حسرت دلی آشفته و حالی تباه

Венаи қад ҳамчун алиф навен гашта аз тоби гуноҳ

وین قد همچون الف‌نون گشته از تاب گناه