Бар омад он маи хуршеди манзар аз даргоҳ

بر آمد آن مه خورشید منظر از درگاه

Гушӯдаи банди бғлтоқу кажи ниҳодаи кулоҳ

گشوده بند بغلطاق و کژ نهاده کلاه

Бмждаҳ гуфт ки имрӯз бар карона ӣ роҳ

بمژده گفت که امروز بر کرانه ی راه

Марои мубашшири иқболи бомдоди пагоҳ

مرا مبشر اقبال بامداد پگاه

Намӯд чеҳрау пиндоштам ки субҳдамаст

نمود چهره و پنداشتم که صبحدمست

Гирифт соғар ва шуд равшанам ки ҷоми ?ҷамаст

گرفت ساغر و شد روشنم که جام جمست

Шароб дод бад-ӣни бандаи косғри алхдмст

شراب داد بدین بنده کاصغر الخدمست

Чаҳ гуфт гуфт ки рӯяти бкъбаҳ ӣ карамаст

چه گفت گفت که رویت بکعبه ی کرمست

Бисоти маҷлис ӯ ҷӯйу боғи хулди мҷўӣ

بساط مجلس او جوی و باغ خلد مجوی

Бики ишорат ӯ тарк ҳар ду кун бигӯӣ

بیک اشارت او ترک هر دو کون بگوی

Биҷунб хок дараш даст аз об Хизр бишӯй

بجنب خاک درش دست از آب خضر بشوی

Вази остона ӯ бар мгири азин пас рӯй

وز آستانه او بر مگیر ازین پس روی

Вуҷӯд ӯро ҷўҳршносу куни арз

وجود او را جوهرشناس و کون عرض

Каз офариниши олами ҷуз ӯ набӯд ғараз

کز آفرینش عالم جز او نبود غرض

Чу қаҳру марҳаматаш айн сиҳҳатасту мараз

چو قهر و مرحمتش عین صحّتست و مرض

Ризоӣ ӯро аз коиноти гири иваз

رضای او را از کاینات گیر عوض

Шаҳӣ ки пер сипеҳраст хоки рўби раҳаш

شهی که پیر سپهرست خاک روب رهش

Қабоӣ атлас чархаст туркӣ аз каллааш

قبای اطلس چرخست ترکی از کلهش

Шаҳи фалак буд аблақи саворӣ аз сипаҳаш

شه فلک بود ابلق سواری از سپهش

Хдоигонӣ кандар фазои боргаҳаш

خدایگانی کاندر فضای بارگهش

Низоми давлату дайни киқбоди касрии фар

نظام دولت و دین کیقباد کسری فر

Маи сипеҳри мъолии сипеҳри фазлу ҳунар

مه سپهر معالی سپهر فضل و هنر

Шҳншҳӣ ки наад теғи кӯҳ ӯро сар

شهنشهی که نهد تیغ کوه او را سر

Ба пеши мавкибаш аз фатҳ ва нусратаст ҳашар

به پیش موکبش از فتح و نصرتست حشر

Чу моҳи роят ӯ бар фалак таҷаллӣ кард

چو ماه رایت او بر فلک تجلی کرد

Замонаи нисбати райши бадаст Мӯсо кард

زمانه نسبت رایش بدست موسی کرد

Уқоби чори париши қасди чарх аъло кард

عقاب چار پرش قصد چرخ اعلی کرد

зи комкории қадараши баҳр чаҳ даъвӣ кард

ز کامکاری قدرش بهر چه دعوی کرد

Таҳамтанӣ ки буд базми разму размаши базм

تهمتنی که بود بزم رزم و رزمش بزم

БҳрФ қотеъ теғаст айни омили ҷузам

بحرف قاطع تیغست عین عامل جزم

Ҳар онгаҳе ки намояди басӯии майдони азм

هر آنگهی که نماید بسوی میدان عزم

Ба пеши ханҷари биҷодаҳи ранг ӯ дар разм

به پیش خنجر بیجاده رنگ او در رزم

Зиҳии шикваи ту дар чашм ахтарон зада хок

زهی شکوه تو در چشم اختران زده خاک

Мҳобти ту гиребон осмон зада чок

مهابت تو گریبان آسمان زده چاک

Замонаи теғи турои хондаи оби отшнок

زمانه تیغ ترا خوانده آب آتشناک

Расидаи хоки ҷанобати зи қадар бар афлок

رسیده خاک جنابت ز قدر بر افلاک

Бо бар теғи ду то кун қади ҳилолии хасм

با بر تیغ دو تا کن قد هلالی خصم

Чу равшанаст турои ҳоли сусти ҳолеи хасм

چو روشنست ترا حال سست حالی خصم

Ниҳоли рмҳи ту дар хӯн кашад ниҳолии хасм

نهال رمح تو در خون کشد نهالی خصم

Мисоли қаҳри туу макру бади сголии хасм

مثال قهر تو و مکر و بد سگالی خصم

Чу ғунчаи нФҳаҳ ӣ халқи ту аз сабо бишунид

چو غنچه نفحه ی خلق تو از صبا بشنید

Чу субҳи барадами глбўӣ бӯстон хандид

چو صبح بردم گلبوی بوستان خندید

Сипеҳр сар зада аз чанбари ту сар накашид

سپهر سر زده از چنبر تو سر نکشید

Тўӣӣ ки сари басари осор шаҳриёрӣ дид

توئی که سر بسر آثار شهریاری دید

зи чашми захм сипеҳрат мабод нақсоне

ز چشم زخم سپهرت مباد نقصانی

Ки ҷузи сипеҳри нзибди турои санои хуоне

که جز سپهر نزیبد ترا ثنا خوانی

Чу дар ҷаҳон чу ту пайдо нашуд ҷҳонбонӣ

چو در جهان چو تو پیدا نشد جهانبانی

Бақои умри ту дар малики боди чандоне

بقای عمر تو در ملک باد چندانی