Ҷуръа ӣӣ хӯрдаму сармасту хароби афтодам

جرعه ئی خوردم و سرمست و خراب افتادم

Оташӣ дидам ва аз дида дар оби афтодам

آتشی دیدم و از دیده در آب افتادم

Қадамӣ рафтам ва аз рафтаи пушаймони гаштам

قدمی رفتم و از رفته پشیمان گشتم

Назарӣ кардам ва дар айни азоби афтодам

نظری کردم و در عین عذاب افتادم

Доштами доъия ӣ онки барин дар меРом

داشتم داعیه ی آنک برین در میرم

Варна дар кӯии маломати бачаи боби афтодам

ورنه در کوی ملامت بچه باب افتادم

Ҳамчуи боди омадаму хоки суроҳеи гаштам

همچو باد آمدم و خاک صراحی گشتم

Оби худ барадам ва дар оташи ноби афтодам

آب خود بردم و در آتش ناب افتادم

Пашша ӣӣ будам ва пар мезадам аз баҳри шароб

پشه ئی بودم و پر می زدم از بهر شراب

Омадами ногуҳ ва дар ҷоми шароби афтодам

آمدم ناگه و در جام شراب افتادم

Гарчи гӯйанд ки мардони ҳама ҷо ме уфтанд

گرچه گویند که مردان همه جا می افتند

Ман чаҳ мардум ки бики ҷуръаи хароби афтодам

من چه مردم که بیک جرعه خراب افتادم

Воҷиб онаст ки дигар меҳмро нахӯрам

واجب آنست که دیگر می حمرا نخورم

Ки чу саҳбо нахӯраманда саҳбо нахӯрам

که چو صهبا نخورم انده صهبا نخورم

Бода ҳар чанд ки дар кори дилам рехта аст

باده هر چند که در کار دلم ریخته است

Чун марои хӯн ҷигар хӯрд бҳл то нахӯрам

چون مرا خون جگر خورد بهل تا نخورم

Во нахурдам з мева хӯрдам аз онсон ва кунун

وا نخوردم ز می و خوردم از آنسان و کنون

Ман чу вохўрдм аз он шояд агар вонхўрм

من چو واخوردم از آن شاید اگر وانخورم

Чаҳ маломат ки зи тан ҳо накашидам танҳо

چه ملامت که ز تن ها نکشیدم تنها

Бихӯрам бода ва танҳо ғами тан ҳо нахӯрам

بخورم باده و تنها غم تن ها نخورم

Даври азин ҳазрат агар хӯни дилам бояд хӯрд

دور ازین حضرت اگر خون دلم باید خورد

Бихӯрад хӯни дилу ғусса ӣ аъдо нахӯрам

بخورد خون دل و غصّه ی اعدا نخورم

Чанг дар доман хусрав задаам то чун равад

چنگ در دامن خسرو زده ام تا چون رود

Зарбати бори баду захм нкисо нахӯрам

ضربت بار بد و زخم نکیسا نخورم

Чун маи пардаи сарои чанги бабр дар гирад

چون مه پرده سرا چنگ ببر در گیرد

Мутриб аз парда ӣ ушшоқи наво бар гирад

مطرب از پرده ی عشاق نوا بر گیرد

Ҳамчу шамъам баравад оби рух аз оташи дил

همچو شمعم برود آب رخ از آتش دل

Кори шамъ ар чаҳ ҳам аз оташи дили даргирад

کار شمع ار چه هم از آتش دل درگیرد

То кунад хӯни ман аз соғари хунхори талаб

تا کند خون من از ساغر خونخوار طلب

Бадвади ашки ману доман соғар гирад

بدود اشک من و دامن ساغر گیرد

Бар серуми сарзаниши теғ ҳаводис набӯд

بر سرم سرزنش تیغ حوادث نبود

Агар аз хоки шаҳи баҳри маро бар гирад

اگر از خاک شه بحر مرا بر گیرد

Қутби дайни шоҳи Таҳамтан ки зи саҳмаши хуршед

قطب دین شاه تهمتن که ز سهمش خورشید

БдрФшд чу бкФи қабза ӣ ханҷар гирад

بدرفشد چو بکف قبضه ی خنجر گیرد

Хизри теғаш чаҳ аҷабгар бабради оби ҳаёт

خضر تیغش چه عجب گر ببرد آب حیات

Ки чу ӯ бар кашадаш малик Сикандар гирад

که چو او بر کشدش ملک سکندر گیرد

эй зи дасти каф дар поши ту кон чун кафи даст

ای ز دست کف دُر پاش تو کان چون کف دست

Чархи саркаш шуда аз ҷоми ҷалолати сармаст

چرخ سرکش شده از جام جلالت سرمست

Гарм дар пой ту уфтад чу бар ояд хуршед

گرم در پای تو افتد چو بر آید خورشید

То азин даст шавад қибла ӣ хуршеди параст

تا ازین دست شود قبله ی خورشید پرست

Шояд ар бораи барин қалъаи қалъии ронӣ

شاید ار باره برین قلعه قلعی رانی

Зонк бар кӯҳаи зин чун ту саворӣ нанишаст

زانک بر کوهه زین چون تو سواری ننشست

Парда ӣ зркши чархии з синонат бадаред

پرده ی زرکش چرخی ز سنانت بدرید

Зуҳра ӣ Зуҳра ӣ Заҳрои зи хднк ту бахаст

زهره ی زُهره ی زهرا ز خدنک تو بخست

Бо камони ту агар чарх низоӣ ме кард

با کمان تو اگر چرخ نزاعی می کرد

То чаҳ афтод ки чун тири зи шаст ту биҷуст

تا چه افتاد که چون تیر ز شست تو بجست

Даст дар пеш ту овардаам аз сармастӣ

دست در پیش تو آورده ام از سرمستی

Ки чу аз даст шудам лутф туам гирад даст

که چو از دست شدم لطف توام گیرد دست

Гарчи гӯйанд ки гули хусрав малик чаманаст

گرچه گویند که گل خسرو ملک چمنست

Лекин аз ҷӯади тўоши хурда ӣ зар дар даҳанаст

لیکن از جود تواش خرده ی زر در دهنست

Камтарини банда ӣ даргоҳи ту шоҳ фалакаст

کمترین بنده ی درگاه تو شاه فلکست

Камтарини гавҳари ҷоми ту Суҳайл Яманаст

کمترین گوهر جام تو سهیل یمنست

Ҳар ки дар рӯй ту чун шамъ кашад теғи забон

هر که در روی تو چون شمع کشد تیغ زبان

Бикашашгар бмсли шамъ зумуррад лаганаст

بکشش گر بمثل شمع زمرد لگنست

Хурдаи ӣигар зи ман аз бехурдӣ содир шуд

خرده ئی گر ز من از بی خردی صادر شد

Онҳам аз бахти баду толеъ ворун манаст

آنهم از بخت بد و طالع وارون منست

Марди майдон мелаъл набӯд зон рӯй

مرد میدان می لعل نبود زان روی

Ки зи сари хоб зиён ёбад агар Таҳамтанаст

که ز سر خاب زیان یابد اگر تهمتنست

Ман чу бехештан аз базми ту берун шуда ам

من چو بی خویشتن از بزم تو بیرون شده ام

Аз ки нолам ки фиғонами ҳама аз хештанаст

از که نالم که فغانم همه از خویشتنست

эй шаҳи малики ситони малики ҷаҳон зон ту бод

ای شه ملک ستان ملک جهان زان تو باد

Қаср на панҷараи як ғурфаи зи айвони ту бод

قصر نه پنجره یک غرفه ز ایوان تو باد

Шери ин бешаи каш аз чашма ӣ меҳр об хураст

شیر این بیشه کش از چشمه ی مهر آب خورست

Сайди камтари саги сайди афкани дарбони ту бод

صید کمتر سگ صید افکن دربان تو باد

Чу барин дркшии он тавсани рўӣини сам ро

چو برین درکشی آن توسن روئین سم را

Саҳни мзмори фалаки арсаи майдони ту бод

صحن مضمار فلک عرصه میدان تو باد

Бо тугар зонк аду рӯй бмидони орад

با تو گر زانک عدو روی بمیدان آرد

Сараши афтода чу гӯ дар хами чавгони ту бод

سرش افتاده چو گو در خم چوگان تو باد

Дида ӣ машъалаи дорони шабистони сипеҳр

دیده ی مشعله داران شبستان سپهر

Равшан аз шаъшаа ӣ шамъи шабистони ту бод

روشن از شعشعه ی شمع شبستان تو باد

Чун фалаки коса ӣ пирӯза буд бар хонат

چون فلک کاسه ی پیروزه بود بر خوانت

Қурси заррини фалаки резаи ӣӣ аз хон ту бод

قرص زرین فلک ریزه ئی از خوان تو باد