Аикаҳи зулфат шаб қадарасту рухи зебои ид

ایکه زلفت شب قدرست و رخ زیبا عید

Иди мо бе ту баъӣдасту тўӣии моро ид

عید ما بی تو بعیدست و توئی ما را عید

Кавсараст ар шукр ар чашмаи ҳайвон ё лаб

کوثرست ار شکر ار چشمه حیوان یا لب

Оризаст ар қамар ар лолаи нӯъмон ё ид

عارضست ار قمر ار لاله نعمان یا عید

Шукрӣ аз лаби шукр шиканат ме хоҳам

شکری از لب شکر شکنت می خواهم

Зонк хоҳанд зи арбоби карами ҳалвои ид

زانک خواهند ز ارباب کرم حلوا عید

Хами абрӯии ту пайваста ҳилоласт валек

خم ابروی تو پیوسته هلالست ولیک

Рӯй зебои длоФрўзи ҷаҳони орои ид

روی زیبای دلافروز جهان آرا عید

Гарчи дар мазҳаб ҳар тайифа идӣ дигараст

گرچه در مذهب هر طایفه عیدی دگرست

Нест дар мазҳаби Вомиқи биҷуз аз узрои ид

نیست در مذهب وامق بجز از عذرا عید

Ид гуфтӣ ки ман аз рух бигушоем парда

عید گفتی که من از رخ بگشایم پرده

Рӯй бинмоӣ ки ман сабр надорам то ид

روی بنمای که من صبر ندارم تا عید

Гар турои хотири боғу сар саҳро бошад

گر ترا خاطر باغ و سر صحرا باشد

Равза ӣ хулд буд боғу сари саҳрои ид

روضه ی خلد بود باغ و سر صحرا عید