Чунинаст ойини гардони сипеҳр
چنین است آئین گردان سپهر
Ки гоҳяши кӣна буд гоҳи меҳр
که گاهیش کینه بود گاه مهر
Қарорӣ надорад ҷаҳон бо касе
قراری ندارد جهان با کسی
Ки бошад ҷаҳонро ҷаҳонҷуи басӣ
که باشد جهان را جهانجو بسی
Ки гуҳи суру гуҳи дарду гуҳ мотам аст
که گه سور و گه درد و گه ماتم است
Муқӣм аз паии шодмонӣ ғам аст
مقیم از پی شادمانی غم است
Чу аз лолаи фарроши боғи баҳор
چو از لاله فراش باغ بهار
Занад хаймаи сабз бар кӯҳсор
زند خیمه سبز بر کوهسار
Кафи ғунчаи пари хӯрда зар шавад
کف غنچه پر خورده زر شود
Лаби чашмаи пари лўлўӣ тар шавад
لب چشمه پر لولوی تر شود
Дигарбораи саррофи боди хазон
دگرباره صراف باد خزان
Ба тараф гулистон даромад вазон
به طرف گلستان درآمد وزان
Фишондаи дирами шохро бар варақ
فشانده درم شاخ را بر ورق
Рибоед варақро зи бод аз сабақ
رباید ورق را ز باد از سبق
Чу сайқали зани субҳи зарбафти пӯш
چو صیقل زن صبح زربفت پوش
Кунад равшани ойинаи ҳафт ҷӯш
کند روشن آئینه هفت جوش
Расад рӯзи рухшандаро ҷон ба лаб
رسد روز رخشنده را جان به لب
Шавад тира аз синаи оҳи шаб
شود تیره از سینه آه شب
Ғариб ар бинолад ки гуяд хамӯш
غریب ار بنالد که گوید خموش
Вагар шаҳди нӯшад ки гуяд ки нӯш
وگر شهد نوشد که گوید که نوش
Ман ар зон ки гирдам ба ғурбати ҳалок
من ار زان که گردم به غربت هلاک
Ба расм ғарибон барандам ба хок
به رسم غریبان برندم به خاک
Валикин ки бар хоки ман марду зан
ولیکن که بر خاک من مرد و زن
Нанолад касе ҷузи бути чанги зан
ننالد کسی جز بت چنگ زن
Ба оби харобот ғуслам диҳед
به آب خرابات غسلم دهید
Пас онгоҳ бар дӯш мисатон наед
پس آنگاه بر دوش مستان نهید
Ба паҳлавии майхонаи ман ҷузи шароб
به پهلوی میخانه من جز شراب
Мсозид аз баҳри ман ҷузи рубоб
مسازید از بهر من جز رباب
Ки то дртнми як нафас боқӣ аст
که تا درتنم یک نفس باقی است
Дилам бо майу мутриб ва соқӣ аст
دلم با می و مطرب و ساقی است
зи мастӣ агар оқилии сари мтоб
ز مستی اگر عاقلی سر متاب
Ки султон наҷуед хароҷ аз хароб
که سلطان نجوید خراج از خراب
Шабигирӣу шамъи кошона Эй
شبی گیری و شمع کاشانهای
Бути хубу соқӣу паймона Эй
بت خوب و ساقی و پیمانهای
Варат дил бигирад зи хилвати сарой
ورت دل بگیرد ز خلوتسرای
Бад-ӣни бӯстони длорои дарой
بدین بوستان دلارا درآی
Бибин гулшани ҳамчуи хуррами биҳишт
ببین گلشن همچو خرم بهشت
Пар аз глъзорони ҳурии сиришт
پر از گلعذاران حوری سرشت
Ҳамаи длФрўзони равшани гуҳар
همه دلفروزان روشن گهر
Ҳамаи моҳрӯёни симини камар
همه ماهرویان سیمین کمر
Қсби пӯши хубон бо хату хол
قصب پوش خوبان با خط و خال
Намӯда рух аз пардаҳои хаёл
نموده رخ از پردههای خیال
Арӯсони насрини биногвашу бикр
عروسان نسرین بناگوش و بکر
Самани оризони гулистони фикр
سمن عارضان گلستان فکر
Тани симгуни зери мишкӣни қсб
تن سیمگون زیر مشکین قصب
Ниҳон карда чун рӯзи равшан ба шаб
نهان کرده چون روز روشن به شب
Назар кун бад-ӣни лаъибати дилпазир
نظر کن بدین لعبت دلپذیر
Ки моҳӣаст дар соябони ҳарир
که ماهیست در سایبان حریر
Бути парниёни пӯши рӯмии рахт
بت پرنیان پوش رومیرخت
Мънбри хати шаккарини посухат
معنبر خط شکرین پاسخت
зи лутфаши неи хомаи пар шукр аст
ز لطفش نی خامه پر شکر است
зи баҳраши сафинаи пар аз гавҳар аст
ز بهرش سفینه پر از گوهر است
Злолист аз чашмаи обу гул
زلالیست از چشمه آب و گل
Нҳолист аз равзаи ҷону дил
نهالیست از روضه جان و دل
Баёни маъонӣ сониш хон
بیان معانی ثانیش خوان
Задин калом илоҳяш хон
زدین کلام الهیش خوان
Ки боғӣаст ё раб чу хулди барин
که باغیست یا رب چو خلد برین
Ки ризвони парастиш буд ҳури айн
که رضوان پرستش بود حور عین
з ҳар шох ӯ навбаҳорӣ ба бор
ز هر شاخ او نوبهاری به بار
з ҳар навбаҳоряши булбули ҳазор
ز هر نوبهاریش بلبل هزار
Зада баҳр ӯ мавҷи оби ҳаёт
زده بحر او موج آب حیات
Саводаши ҳамин айни оби ҳаёт
سوادش همین عین آب حیات
Гараш машк гӯям нагӯям хатост
گرش مشک گویم نگویم خطاست
Машомаш ки чун бенгарӣ кимиёст
مشامش که چون بنگری کیمیاست
Бад-ӣни нақши мнсўҷаҳ эй кас набофт
بدین نقش منسوجهای کس نبافت
Бад-ӣни вазни манзӯмае кас насохт
بدین وزن منظومهای کس نساخت
Чу ин хусравӣ дибаҳ ме дӯхтам
چو این خسروی دیبه میدوختم
Чароғии з дониш барафрӯхтам
چراغی ز دانش برافروختم
Тарозаш ба тарз дигар сохтам
طرازش به طرز دگر ساختم
Ҷнибт ба марз дигар тохтам
جنیبت به مرز دگر تاختم
Ман он нестам кини гуҳар суфта аст
من آن نیستم کین گهر سفته است
Касе дигараст ин ки ин гуфта аст
کسی دیگر است این که این گفته است
Сухан чист обии чакидаи зи ҷон
سخن چیست آبی چکیده ز جان
Гуҳар чист хокии расидаи зи кон
گهر چیست خاکی رسیده ز کان
Ман ин хӯша дар ломакон чида ам
من این خوشه در لامکان چیدهام
Макони дил аз ломакон дида ам
مکان دل از لامکان دیدهام
Бурун кардаам муҳра аз чашми мор
برون کردهام مهره از چشم مار
Баровардаам ғунча аз нӯки хор
برآوردهام غنچه از نوک خار
Чу ганҷӣаст дар кунҷи вайрона Эй
چو گنجیست در کنج ویرانهای
Чу шамъаст дар саҳни парвона Эй
چو شمعست در صحن پروانهای
Ба чашми иродат назар кун бадв
به چشم ارادت نظر کن بدو
Ки дар чашми бад ҳеҷ ноед накӯ
که در چشم بد هیچ ناید نکو
Чу ноқаи басии хӯни дил хӯрда ам
چو ناقه بسی خون دل خوردهام
Ки ин нома аз атр парварда ам
که این نامه از عطر پروردهام
Худоёи дилии пар з наварам бидиҳ
خدایا دلی پر ز نورم بده
Чу додӣ умед ҳузурам бидиҳ
چو دادی امید حضورم بده
Дарин мастем даври дор аз хумор
درین مستیم دور دار از خمار
Макун ганҷами олӯда аз заҳри мор
مکن گنجم آلوده از زهر مار
Аз оҳанги мФкни сурӯди маро
از آهنگ مفکن سرود مرا
Нигаҳи дор дар парда равад маро
نگه دار در پرده رود مرا
Ба вақте ки ин ҷома ме дӯхтам
به وقتی که این جامه میدوختم
зи тобу туфи сина май сӯхтам
ز تاب و تف سینه میسوختم
Чу шамъ аз даруни ришта Эй тофтам
چو شمع از درون رشتهای تافتم
зи тори андарин пуд май бофтам
ز تار اندرین پود میبافتم
Суханро бад-ӣн тарз кардам тароз
سخن را بدین طرز کردم طراز
Чу зулф арӯсон кашидам дароз
چو زلف عروسان کشیدم دراز
Чароғи дил аз оташ афрӯхтам
چراغ دل از آتش افروختم
зи пери хиради дониши омухтам
ز پیر خرد دانش آموختم
Дилам ёфт аз машъали рӯҳи нур
دلم یافت از مشعل روح نور
Фиристодаи ризвонам аз равзаи ҳур
فرستاده رضوانم از روضه حور
Гар аз бинўоӣӣ нўоӣӣ задам
گر از بینوائی نوائی زدم
зи баҳри сухани даст ва поӣӣ задам
ز بهر سخن دست و پائی زدم
Саранҷом кардам бад-ӣни номаи хатм
سرانجام کردم بدین نامه ختم
Ки фирдавсяш ҳаст шаҳномаи хатм
که فردوسیش هست شهنامه ختم
Ба наздики хуршед ӯ зарра ам
به نزدیک خورشید او ذرهام
Ба дарёии гуфтор ӯ қатра ам
به دریای گفتار او قطرهام
Кашидам яке ҷӯии обаши тароз
کشیدم یکی جوی آبش طراز
Лаб ҷӯ бидон баҳри пайвастаи боз
لب جو بدان بحر پیوسته باز
Кунун ҳар дам аз чархи Фирўаҳи пӯш
کنون هر دم از چرخ فیروه پوش
з пирӯзӣ ояд навидам ба гӯш
ز پیروزی آید نویدم به گوش
Сурӯши мсиҳодми хзрном
سروش مسیحادم خضرنام
Кунад бо ман аз тоқи ахзари паём
کند با من از طاق اخضر پیام
Ки хоҷу чу исои равон бахш бош
که خواجو چو عیسی روان بخش باش
Ҷаҳони гири гирду ҷаҳон бахш бош
جهانگیر گرد و جهان بخش باش
Дам аз рӯҳи зан чун масеҳои тўӣӣ
دم از روح زن چون مسیحا توئی
Бақои шӯ чу шоҳини анқои тўӣӣ
بقا شو چو شاهین عنقا توئی
Ту дрёӣӣу ҷоми ҷами чокарат
تو دریائی و جام جم چاکرت
Ту гардунӣу инсу ҷони ахтарат
تو گردونی و انس و جان اخترت
Чу гавҳари буруни ои азин чори дарҷ
چو گوهر برون آی ازین چار درج
Бизан ним туркии бад-ӣни ҳафт бурҷ
بزن نیم ترکی بدین هفت برج
Чу ноҳиди азин парда роӣӣ бизан
چو ناهید ازین پرده رائی بزن
Чу субҳ аз сари сидқ оҳӣ бизан
چو صبح از سر صدق آهی بزن
Буруни шӯ аз маъмура кун факон
برون شو از معموره کن فکان
Қадам на ба мқсўраҳи ломакон
قدم نه به مقصوره لامکان
Саҳаргаҳ даро хуши дамии субҳи дор
سحرگه درا خوشدمی صبح دار
Ба сарчашмаи меҳр ғуслӣ барор
به سرچشمه مهر غسلی برآر
Барафшон сари даст бар коинот
برافشان سر دست بر کاینات
Бигӯ чори такбир бар шаш ҷаҳот
بگو چار تکبیر بر شش جهات
Дро дар сафи сокинони фалак
درآ در صف ساکنان فلک
Буна рӯй бар саҷдаи гоҳи малик
بنه روی بر سجدهگاه ملک
Дуо кун бар он ҳар ду махдуми хеш
دعا کن بر آن هر دو مخدوم خویش
Ки дар аҳдашон гург шуд сайди мяш
که در عهدشان گرگ شد صید میش
Ало то дарин гунбади шаш дарӣ
الا تا درین گنبد شش دری
Фурӯзон буд шамсаи ховарӣ
فروزان بود شمسه خاوری
Чароғи рӯонишони фурӯзандаи бод
چراغ روانشان فروزنده باد
Дили олами афрӯзашони зиндаи бод
دل عالمافروزشان زنده باد
СроФкдаҳ дар поишон ҳар ки ҳаст
سرافکده در پایشان هر که هست
Фидои сару поишон ҳар чаҳ ҳаст
فدای سر و پایشان هر چه هست
Сухан бар дуо май расонам ба бен
سخن بر دعا میرسانم به بن
Ки баъд аз дуояш надорам сухан
که بعد از دعایش ندارم سخن
Чу бинишаст таҳрири ин дар хаёл
چو بنشست تحریر این در خیال
Забони дркшидми зи бими малол
زبان درکشیدم ز بیم ملال
Агар бар дуо хатм гардад равост
اگر بر دعا ختم گردد رواست
Ки аз хатми мақсӯд куллӣ дуост
که از ختم مقصود کلی دعاست
Суханро наомад ниҳояти падед
سخن را نیامد نهایت پدید
Қаламро шикастам чу ӣнҷо расед
قلم را شکستم چو اینجا رسید