Бирафт ва биоварад он аждаҳо

برفت و بیاورد آن اژدها

Шҳншаҳ нигаҳ кард бар абрҳо

شهنشه نگه کرد بر ابرها

Яке дев дидаш чу Албурзи кӯҳ

یکی دیو دیدش چو البرز کوه

Ки будӣ замини зери поиши сутӯҳ

که بودی زمین زیر پایش ستوه

Манӯчеҳри гуфто ки эй пургазанд

منوچهر گفتا که ای پرگزند

Чигуна буд соми тани арҷманд

چگونه بود سام تن ارجمند

Бигуфто ба пайкори ин арҷманд

بگفتا به پیکار این ارجمند

зи найранги даст ман омад ба банд

ز نیرنگ دست من آمد به بند

Нтобад касе пеши ман рӯзи ҷанг

نتابد کسی پیش من روز جنگ

Ба неруӣу куполи ин тизчнг

به نیروی و کوپال این تیزچنگ

Чу бишунид азуи соми нирми нажод

چو بشنید ازو سام نیرم نژاد

Битундӣад ва гуфташ ки эй бднжод

بتندید و گفتش که ای بدنژاد

Ба найранги бастами ду дастат ба чанг

به نیرنگ بستم دو دستت به چنگ

Нёзидии онҷо ба ман ҳар ду чанг

نیازیدی آنجا به من هر دو چنگ

Ки бошӣ ки найранги созами ту ро

که باشی که نیرنگ سازم تو را

Ҳамеи даст бар чораи ёзми ту ро

همی دست بر چاره یازم تو را

Ҳамин дам бар шаҳриёри ҷаҳон

همین دم بر شهریار جهان

Дигарбораи бандами туро ногаҳон

دگرباره بندم تو را ناگهان

Бигуфт ва буғурред монанди шер

بگفت و بغرید مانند شیر

Сипаҳбад шуд аз гуфта ӯ зрир

سپهبد شد از گفته او زریر

Билразед аз хашми деви дижам

بلرزید از خشم دیو دژم

Чу ин гуфт дар пеши шаҳ беш ва кам

چو این گفت در پیش شه بیش و کم

Ба посух чунин гуфт пас шаҳриёр

به پاسخ چنین گفت پس شهریار

Ки эй номвари соми фаррухи савор

که ای نامور سام فرخ سوار

Касеро ба мардят набӯд сухан

کسی را به مردیت نبود سخن

Дурӯғаст гуфтори ин аҳриман

دروغ است گفتار این اهرمن

Туро ном аз меҳри равшан тар аст

تو را نام از مهر روشن تر است

Ҳазорат азин разм андар хураст

هزارت ازین رزم اندر خورست

зи гуфтори ин дев тундӣ макун

ز گفتار این دیو تندی مکن

зи нодонӣ хеш гуяд сухан

ز نادانی خویش گوید سخن

Тўӣии зодаи разму майдони ҷанг

توئی زاده رزم و میدان جنگ

Нтобад ба майдони размати наҳанг

نتابد به میدان رزمت نهنگ

Дигар раҳи ҳамон деви тираи нажод

دگر ره همان دیو تیره نژاد

Баровард фарёди он бадниҳод

برآورد فریاد آن بدنهاد

Ки ҷузи рост ҳаргиз наёяд зи ман

که جز راست هرگز نیاید ز من

Манам абрҳо шоҳ ҳар аҳриман

منم ابرها شاه هر اهرمن

Гар айдун ки гўӣӣ дурӯғаст ин

گر ایدون که گوئی دروغ است این

Дигар раҳи шаҳаншоҳи Эрони замин

دگر ره شهنشاه ایران زمین

Кушояди ду дастами зи занҷиру банд

گشاید دو دستم ز زنجیر و بند

Даройам ба майдонат эй арҷманд

درآیم به میدانت ای ارجمند

Агар ман бибастам ду дастат ба ҷанг

اگر من ببستم دو دستت به جنگ

Бидонади шаҳаншоҳи чанги паланг

بداند شهنشاه چنگ پلنگ

Пас онгаҳ сару ҷон ба фармони тест

پس آنگه سر و جان به فرمان تست

Ҷаҳони сар ба сари зери фармони тест

جهان سر به سر زیر فرمان تست

Далерону гардони он анҷуман

دلیران و گردان آن انجمن

Қубод ва дигар Қорани разми зан

قباد و دگر قارن رزم‌زن

Бигуфтанд к-эии деви ворунаи рой

بگفتند کای دیو وارونه رای

Далери замони соми разми озмоӣ

دلیر زمان سام رزم‌آزمای

Наҳанг дмонасту абри бало

نهنگ دمان است و ابر بلا

Ба майдони бибандади ду сад аждаҳо

به میدان ببندد دو صد اژدها

Шиносем мо разму пайкори сом

شناسیم ما رزم و پیکار سام

Набошад дурӯғии бад-ӣни никном

نباشد دروغی بدین نیکنام

Чаро роҳи кажии дрорӣ ба пеш

چرا راه کژی درآری به پیش

Бигардӣ ҳаме аз раҳ доду кеш

بگردی همی از ره داد و کیش

Ҳамон сом дар дам омад зҷоӣ

همان سام در دم آمد زجای

Ғриўндаҳи он марди разми озмоӣ

غریونده آن مرد رزم‌آزمای

Биёмад ду дасташи зи кин боз кард

بیامد دو دستش ز کین باز کرد

Дар разму пайкорро соз кард

در رزم و پیکار را ساز کرد

Манӯчеҳр аз он дев андеша кард

منوچهر از آن دیو اندیشه کرد

Равонро зи андеша чун беша кард

روان را ز اندیشه چون بیشه کرد

зи болоу куполу дасти дароз

ز بالا و کوپال و دست دراز

Битарсед азуи шоҳи гардани фароз

بترسید ازو شاه گردن‌فراز

Ҳросндаҳи гаштанди лашкари ҳама

هراسنده گشتند لشکر همه

Чу аз гурги дарандаи тарсади рама

چو از گرگ درنده ترسد رمه

Даромад зи ҷои он гӯи неки бахт

درآمد ز جا آن گو نیک‌بخت

Гиребони он дев бигирифт сахт

گریبان آن دیو بگرفت سخت

Бинолед бар довари додгар

بنالید بر داور دادگر

Буғурред бар дев чун шери нар

بغرید بر دیو چون شیر نر

Далерону гардон дар он боргоҳ

دلیران و گردان در آن بارگاه

Тмошокнони андари он размгоҳ

تماشاکنان اندر آن رزمگاه

Басии гашти кӯшиши миёни ду тан

بسی گشت کوشش میان دو تن

Саранҷоми соми яли сафи шикан

سرانجام سام یل صف‌شکن

Замонии дўонидш эдар ба кин

زمانی دوانیدش ایدر به کین

Баровардаш онгоҳ ва зад бар замин

برآوردش آنگاه و زد بر زمین

Сипаҳбад хурӯшеду бргФти ном

سپهبد خروشید و برگفت نام

Баровард шамшери тез аз ниёам

برآورد شمشیر تیز از نیام

Сари деви нопок аз тан бурид

سر دیو ناپاک از تن برید

Тан шавамро ба хӯни дркшид

تن شوم را به خون درکشید

Сипаҳбад даромад ба ҷой нишаст

سپهبد درآمد به جای نشست

Басӣ офарин кард бар пели маст

بسی آفرین کرد بر پیل مست

Либосӣ ки пӯшидаи бади шаҳриёр

لباسی که پوشیده بد شهریار

Бубахшед яксар ба соми савор

ببخشید یکسر به سام سوار

Нишастанд яксар далерони базм

نشستند یکسر دلیران بزم

Чу кӯтоҳ гардид пайкору разм

چو کوتاه گردید پیکار و رزم

Манӯчеҳрро огаҳӣ шуд зи сом

منوچهر را آگهی شد ز سام

Ки баргашти фирӯзи дили шодком

که برگشت فیروز دل شادکام

Ҳамаи паҳлавонони Эрони замин

همه پهلوانان ایران زمین

Пазира фиристод шоҳ гузин

پذیره فرستاد شاه گزین

Ба рӯзи накӯи соъатии хубтар

به روز نکو ساعتی خوبتر

Ба шаҳр андар омад яли номвар

به شهر اندر آمد یل نامور

Пазира бурун рафт шоҳи далер

پذیره برون رفت شاه دلیر

Ба як дасти пел ва ба як дасти шер

به یک دست پیل و به یک دست شیر

Пиёда шуд аз асби соми савор

پیاده شد از اسب سام سوار

Бабўсед пои ҷаҳони шаҳриёр

ببوسید پای جهان شهریار

Манӯчеҳр ӯро ба бар даргирифт

منوچهر او را به بر درگرفت

Рахшро бабўседу мондаи шигифт

رخش را ببوسید و مانده شگفت

Чу шаҳи боз гум бӯдаро боз ёфт

چو شه باز گم بوده را باز یافت

Ниёйиши кунони пеши яздони шитофт

نیایش‌کنان پیش یزدان شتافت

Сар хеш карда сӯии осмон

سر خویش کرده سوی آسمان

Ки эй подшоҳи замину замон

که ای پادشاه زمین و زمان

Сипос аз ту дорам на аз тахту ганҷ

سپاس از تو دارم نه از تخت و گنج

Ту додеми ин ганҷи нобардаи ранҷ

تو دادیم این گنج نابرده رنج

Марои шоҳии ҳафт кишвари тамом

مرا شاهی هفت کشور تمام

Бадӣ бар ғаму ранҷ бе рӯй сом

بدی بر غم و رنج بی روی سام

Кунун тоза шуд фар ва ҳам бахти ман

کنون تازه شد فر و هم بخت من

БиФзўди ганҷи ману бахти ман

بیفزود گنج من و بخت من

Бифармуд то сом ял барнишаст

بفرمود تا سام یل برنشست

Ҳама роҳ бигирифт дасташ ба даст

همه راه بگرفت دستش به دست

Чу пар шуд ба гетии гуҳи шодком

چو پر شد به گیتی گه شادکام

Бипурсед аз ошиқиҳои сом

بپرسید از عاشقی‌های سام

Бигуфт ончӣ бигузашта бад бар сараш

بگفت آنچه بگذشته بد بر سرش

Ки то орзӯӣ дил омад буриш

که تا آرزوی دل آمد برش

Шигифтӣ бирав монад шоҳи сипоҳ

شگفتی برو ماند شاه سپاه

Аз он рнҷҳоӣӣ ки дид ӯ ба роҳ

از آن رنجهائی که دید او به راه

Кашиданд хон шаҳи номвар

کشیدند خوان شه نامور

Пас онгаҳ майу нақли гўҳрнгор

پس آنگه می و نقل گوهرنگار

Чаҳ беҳтари зи соқӣу ҷоми шароб

چه بهتر ز ساقی و جام شراب

Чаҳ хуштар зи авду зи чангу рубоб

چه خوشتر ز عود و ز چنگ و رباب

Чаҳ зон ба ки бо глрхон чу гул

چه زان به که با گلرخان چو گل

Нишинӣ ва берун кунӣ ғами зи дил

نشینی و بیرون کنی غم ز دل

Чу аз соми нирм сухан шуд ба бен

چو از سام نیرم سخن شد به بن

зи золи зар акнӯн сухан гӯш кун

ز زال زر اکنون سخن گوش کن

Манӯчеҳри шаҳ бар ниёйиш фузуд

منوچهر شه بر نیایش فزود

Ки то бахт ӯро ба шодӣ намӯд

که تا بخت او را به شادی نمود

Се соъат гирифташ дар оғӯши шоҳ

سه ساعت گرفتش در آغوش شاه

Ҳаме кард бар рӯй чеҳраши нигоҳ

همی کرد بر روی چهرش نگاه

Ки аз ҳиҷри соми Наримони барӣ

که از هجر سام نریمان بری

Варо кард давлат дигар раҳбарӣ

ورا کرد دولت دگر رهبری

Азин пас нишастанд бар тахти базм

ازین پس نشستند بر تخت بزم

Набад ҳеҷашон биму андӯҳи разм

نبد هیچشان بیم و اندوه رزم

Аҷаби рӯзгории бади он рӯзгор

عجب روزگاری بد آن روزگار

Ки будӣ манӯчеҳри шаҳи шаҳриёр

که بودی منوچهر شه شهریار

Ба адлаш шудаи Кебек бо бози хеш

به عدلش شده کبک با باز خویش

з додаш шудаи гурги чӯпони мяш

ز دادش شده گرگ چوپان میش

Ҷаҳони расми зулм аз ҷаҳон барграфт

جهان رسم ظلم از جهان برگرفت

Фалаки номи бад аз ҷаҳон барграфт

فلک نام بد از جهان برگرفت

Мусаххари бад ӯро ҳамаи рӯму чин

مسخر بد او را همه روم و چین

Мусаллам шуд ӯро замону замин

مسلم شد او را زمان و زمین

Пашанги он замони шоҳи турони бадӣ

پشنگ آن زمان شاه توران بدی

зи пӯри Фаридун ки тӯри он бадӣ

ز پور فریدون که تور آن بدی

Нёзрд ӯро далерии савор

نیازرد او را دلیری سوار

Ки буданд аз асли як пуду тор

که بودند از اصل یک پود و تار

Ба дил гуфт бошем чун як нажод

به دل گفت باشیم چون یک نژاد

Наёрем аз доду бедоди ёд

نیاریم از داد و بیداد یاد

Чиҳил рӯзи шаҳи рухсат айш дод

چهل روز شه رخصت عیش داد

Ки аз соми нирми бадии сахти шод

که از سام نیرم بدی سخت شاد

Набард аз бузургии ҳам ӯ номи тоҷ

نبرد از بزرگی هم او نام تاج

Наме ҷусти як ҷӯи зи деҳқони хароҷ

نمی‌جست یک جو ز دهقان خراج

Ҳамаи саракашони зер даст омаданд

همه سرکشان زیر دست آمدند

Наҳангон чу моҳӣ ба шаст омаданд

نهنگان چو ماهی به شست آمدند

Фақирони саросар тавонгар шуданд

فقیران سراسر توانگر شدند

Сарафкандагони ҷумла сарвар шуданд

سرافکندگان جمله سرور شدند

Дар он даври кӯи шоҳи офоқ буд

در آن دور کو شاه آفاق بود

Ба фармони вай чун фалаки тоқ буд

به فرمان وی چون فلک طاق بود

Қадаҳи ханда бар ҷом ҷамшед зад

قدح خنده بر جام جمشید زد

Тараби хайма бар бом хуршед зад

طرب خیمه بر بام خورشید زد

Чиҳил рӯз буданд бо айшу ноз

چهل روز بودند با عیش و ناز

Чиҳил як шуд ва зобулӣ хонд боз

چهل یک شد و زابلی خواند باز

Хароҷи ҳамаи рӯму ховари замин

خراج همه روم و خاور زمین

Ҳамон шаҳри булғору Мочӣну чин

همان شهر بلغار و ماچین و چین

Бурун шуд абои шодкомӣу ноз

برون شد ابا شادکامی و ناز

ШкороФкнон рафт бо юзу боз

شکارافکنان رفت با یوز و باز

Раседаш ба шодӣ ба зобул нишаст

رسیدش به شادی به زابل نشست

Ба домаш май арғавонӣ ба даст

به دامش می ارغوانی به دست

Чу бигирифт кори мамолики қарор

چو بگرفت کار ممالک قرار

Бадви гашти бунёди малики устувор

بدو گشت بنیاد ملک استوار