Чу дид онкӣ бо духтарии хуб рӯй

چو دید آنکه با دختری خوب روی

Сухан гуфту пар рашк гардид азуӣ

سخن گفت و پر رشک گردید ازوی

зи афсунгарӣ сомро дар рабӯд

ز افسون‌گری سام را در ربود

Ба рӯй ҳаво рафт монанди дӯд

به روی هوا رفت مانند دود

Бар марғзоряш оварад боз

بر مرغزاریش آورد باز

Вази он пас даромад ба сӯзу гудоз

وز آن پس درآمد به سوز و گداز

Ки эй номвари ком ман кун раво

که ای نامور کام من کن روا

Ммон то з ҳиҷрон шавам бенаво

ممان تا ز هجران شوم بینوا

зи ишқ ар чаҳ бо дарду ғами ҳмрҳм

ز عشق ار چه با درد و غم همرهم

Шабу рӯз аз ҳоли ту огаҳам

شب و روز از حال تو آگهم

Агарчӣ ниҳонами туро дар назар

اگرچه نهانم تو را در نظر

Вале ҳастам аз ҳоли ту бохабар

ولی هستم از حال تو باخبر

зи ҷаври ту бар лаби маро ҷон расед

ز جور تو بر لب مرا جان رسید

Хурӯшам ба гардун гардон расед

خروشم به گردون گردان رسید

Надорам агарчӣ придхт рӯй

ندارم اگرچه پریدخت روی

Макун саркашӣ чун манам мҳрҷўӣ

مکن سرکشی چون منم مهرجوی

Ба хӯбии ним зи озроФрўз кам

به خوبی نیم ز آذرافروز کم

Чаро ӯ буд шод ва ман дар ?илам

چرا او بود شاد و من در الم

Ҳамаи пайкарӣ шуҳраам дар парӣ

همه پیکری شهره‌ام در پری

Ту худ бар рухи ман чаро нанигарӣ

تو خود بر رخ من چرا ننگری

Дамӣ шод кун олами афрӯз ро

دمی شاد کن عالم افروز را

Чунин то яке шаб кунад рӯз ро

چنین تا یکی شب کند روز را

Суханҳои ӯ чун ки бишунид сом

سخنهای او چون که بشنید سام

Бигуфто набинӣ зи ман ҳеҷ ком

بگفتا نبینی ز من هیچ کام

Марои орзӯии парии духту бас

مرا آرزوی پری‌دخت و بس

Ки ӯ чун гуласту тўӣии ҳамчуи хас

که او چون گل است و توئی همچو خس

Парӣ зин барошуфта гардид ва гуфт

پری زین برآشفته گردید و گفت

Ки акнӯн суханҳо надорам наҳуфт

که اکنون سخنها ندارم نهفت

Чу аз ман рух хеш бартофтӣ

چو از من رخ خویش برتافتی

Сӯии водӣ ҷавр бишитофтӣ

سوی وادی جور بشتافتی

Марои ҳам буд чанги кӣнаи дароз

مرا هم بود چنگ کینه دراز

Чу байнам ки маҳрӯмӣ омад фароз

چو بینم که محرومی آمد فراز

Рух аз меҳри тобами сӯии кини рӯм

رخ از مهر تابم سوی کین روم

Ба айвони шоҳаншаҳи чини рӯм

به ایوان شاهنشه چین روم

Парии духтро дар рибоем згоҳ

پری‌دخت را در ربایم زگاه

Ҳамаи рӯзи шодяши созами табоҳ

همه روز شادیش سازم تباه

Камӣни бргшоим ба ту ногаҳон

کمین برگشایم به تو ناگهان

Ба кин чун бипардозам аз ваии равон

به کین چون بپردازم از وی روان

Агар шери ҷангӣ ва ё аждаҳо

اگر شیر جنگی و یا اژدها

Чу ман хашм гирам нагардӣ раҳо

چو من خشم گیرم نگردی رها

Ҷаҳонҷу чу бишунид ин гуфтугӯ

جهانجو چو بشنید این گفتگو

Зондиши ? ӯ барафрӯхт рӯ

زاندیش? او برافروخت رو

Ба дил гуфт агар бргшоиди камӣн

به دل گفت اگر برگشاید کمین

Наоне ба айвони фағфури чин

نهانی به ایوان فغفور چین

Марои бахти фаррухи даройад ба хоб

مرا بخت فرخ درآید به خواب

Набинам мари он зулфи пари печу тоб

نبینم مر آن زلف پر پیچ و تاب

Кунад чун парии духтро дили нижанд

کند چون پری‌دخت را دل نژند

Маро низ аз кини расонади газанд

مرا نیز از کین رساند گزند

Чу ӯ тунд гардид нармӣ кунам

چو او تند گردید نرمی کنم

Замонӣ ба гуфтор гармӣ кунам

زمانی به گفتار گرمی کنم

Магари каши зи гуфтор боз оварам

مگر کش ز گفتار باز آورم

Абри шодӣ ӯро фароз оварам

ابر شادی او را فراز آورم

Ҳамон гуҳ бипечед аз додрасӣ

همان‌گه بپیچید از دادرسی

Бадв гуфт к-эии шоҳи хайли парӣ

بدو گفت کای شاه خیل پری

Чу доне ки ҳастам басии дили Фкор

چو دانی که هستم بسی دل فکار

зи ман давр гардӣда сабру қарор

ز من دور گردیده صبر و قرار

Дигар ҳамчуи ту бе қарории зи ман

دگر همچو تو بی‌قراری ز من

Ҳамон низ шодии надории зи ман

همان نیز شادی نداری ز من

Валикини марои бахши чандон амон

ولیکن مرا بخش چندان امان

Ки байнами рухи ёри ширини забон

که بینم رخ یار شیرین زبان

Пас онгаҳ ба шодии даҳуми коми ту

پس آنگه به شادی دهم کام تو

Ба некӣ шавам ҳар замони роми ту

به نیکی شوم هر زمان رام تو

Барафрӯхт рухи олами афрӯзи азу

برافروخت رخ عالم‌افروز ازو

Дуо кард бар шери пархоши ҷӯ

دعا کرد بر شیر پرخاش‌جو

Басии шодмони гашт аз посухаш

بسی شادمان گشت از پاسخش

Биёмад басӣ бӯса зад бар Рахш

بیامد بسی بوسه زد بر رخش

Замонӣ чу шуд паҳлуи неки рой

زمانی چو شد پهلو نیک رای

Бигуфташ маро бар ба бстонсроӣ

بگفتش مرا بر به بستانسرای

Ки ҳастанд дили хастаи он анҷуман

که هستند دل خسته آن انجمن

На бенанд дар базм чун рӯй ман

نه بینند در بزم چون روی من

Пазируфти гуфтор ӯро парӣ

پذیرفت گفتار او را پری

Ба ҷои бози барадаш ба афсунгарӣ

به جا باز بردش به افسونگری

Сабки соми яли сӯй қлўод шуд

سبک سام یل سوی قلواد شد

Азуи анҷумани сар ба сар шод шуд

ازو انجمن سر به سر شاد شد

Пас он гуҳ ба шодии дамӣ дам заданд

پس آن گه به شادی دمی دم زدند

з май об бар оташ ғам заданд

ز می آب بر آتش غم زدند

Уқоби сифеда чу пар баркашид

عقاب سفیده چو پر برکشید

Ғроби шаб аз ошён бар парид

غراب شب از آشیان بر پرید

Хур аз теғ ки оташӣ барфурӯхт

خور از تیغ که آتشی برفروخت

Шаби тираро ҳамчу ҳиндӯ бсухт

شب تیره را همچو هندو بسوخت