Чун дар каф рӯзгор гаштем забун

چون در کف روزگار گشتیم زبون

Чун соғари ишқу орзӯи гашти нигун

چون ساغر عشق و آرزو گشت نگون

Ҷосуси хирад дигар чаҳ ҷӯяд аз мо

جاسوس خرد دگر چه جوید از ما

Гуяд ки аз ин шаҳр кашад рахти бурун

گوید که از این شهر کشد رخت برون