эй ҳарами иззатати маликат бе мунтаҳо

ای حرم عزّتت ملکت بی منتها

Нақши ду олам зада бар илми кибриё

نقش دو عالم زده بر علم کبریا

Аз сипаҳати рӯмии субҳи муламмаъи либос

از سپهت رومی صبح ملمّع لباس

Вази ҳишмати зангии шоми мурассаъи вто

وز حشمت زنگی شام مرصّع وطا

Оинаи сунъи ту меҳр ба дасти сабоҳ

آینهٔ صنع تو مهر به دست صباح

Машъалаи меҳри ту моҳ ба фарқи мсо

مشعلهٔ مهر تو ماه به فرق مسا

Олами қадари туро миҷмараи сӯзи офтоб

عالم قدر تو را مجمره سوز آفتاب

Гулшани лутфи туро мрўҳаҳи гардони сабо

گلشن لطف تو را مروحه گردان صبا

Номзади номи ту фохтаи тавқдор

نامزد نام تو فاختهٔ طوقدار

Ошиқи гулбонги ту булбули дастони саро

عاشق گلبانگ تو بلبل دستان سرا

Омадаи зомри ту оби ҷониби бустон ба сар

آمده زامر تو آب جانب بستان به سر

Рафта ба ҳукми ту сарви сӯии чамани рости по

رفته به حکم تو سرو سوی چمن راست پا

Аз тарафи мартабаи садаи санъати рафеъ

از طرف مرتبه سدّهٔ صنعت رفیع

Вази ҷиҳати манзалати сидраи ту мунтаҳо

وز جهت منزلت سدرهٔ تو منتها

Қаҳри ту баҳромро карда ҳўолт ба теғ

قهر تو بهرام را کرده حوالت به تیغ

Лутфи ту ноҳидро дода навиди наво

لطف تو ناهید را داده نوید نوا

Номаи тзкири ту тавқи вуҳушу туюр

نامهٔ تذکیر تو طوق وحوش و طیور

Сиккаи тасбеҳи ту бар дили сангу гё

سکّهٔ تسبیح تو بر دل سنگ و گیا

Шавқ ту дорад муроди баҳр ба гоҳи хурӯш

شوق تو دارد مراد بحر به گاه خروش

Ҳамд ту дорад ғарази кӯҳ ба вақти садо

حمد تو دارد غرض کوه به وقت صدا

Нотиқу ноҳиқ ба сидқи алавӣу суфло ба завқ

ناطق و ناهق به صدق علوی و سفلی به ذوق

Ҷумла ба тасбеҳи ту қойили раби алъло

جمله به تسبیح تو قایل ربّ العلا

Боркашони туро ҳамдами ҷони нои сабур

بارکشان تو را همدم جان نا صبور

Узрхоҳони туро вирди забони рбно

عذرخواهان تو را ورد زبان ربّنا

Бо равиши лутфи ту узри сқимони қабул

با روش لطف تو عذر سقیمان قبول

Бо сифати қаҳри ту саъии мутӣъони ҳбо

با صفت قهر تو سعی مطیعان هبا

Аз ?назарет ёфтанд мартабаи чашму гӯш

از نظرت یافتند مرتبهٔ چشم و گوش

Наргиси заррини кулоҳ , вирди зумурради қабо

نرگس زرّین کلاه، وَرد زمرّد قبا

Сарви сарафрозро дар чамани иззатат

سرو سرافراز را در چمن عزّتت

Пои зи ҳайрат ба гули мондау сар дар ҳаво

پای ز حیرت به گل مانده و سر در هوا

Субҳи бгаҳи хези гашт ? ҳоҷиби даргоҳи ту

صبح بگه خیز گشت؟ حاجب درگاه تو

Рояти сидқаши зи пеши ханҷари қаҳр аз қафо

رایت صدقش ز پیش خنجر قهر از قفا

То кашиш ту нашуд раҳбари ашё , накард

تا کشش تو نشد رهبر اشیا، نکرد

Дар пари коҳии асари ҷозибаи каҳрабо

در پر کاهی اثر جاذبهٔ کهربا

Нофа чаро дам ба дами хӯн ҷигар ме хӯрд

نافه چرا دم به دم خون جگر می خورد

Дар талабатгар назд дам ба тариқи хато

در طلبت گر نزد دم به طریق خطا

Гар ба қавии толеъон хашм кунӣу итоб

گر به قوی طالعان خشم کنی و عتاب

Вар ба Фрмоигон лутф кунӣу ато

ور به فرمایگان لطف کنی و عطا

Торак гардун шавад ҳамчуи замини паии сипар

تارک گردون شود همچو زمین پی سپر

То ба сурайё расад пояи таҳти алсро

تا به ثریّا رسد پایهٔ تحت الثرا

Гуҳ ба гадоёни диҳии мансаби шоҳаншаҳӣ

گه به گدایان دهی منصب شاهنشهی

Гуҳ ба сиёсат кунӣ тоҷўронро гадо

گه به سیاست کنی تاجوران را گدا

Подшаҳи мутлақӣ ҳарчӣ бихоҳӣ бикун

پادشه مطلقی هرچه بخواهی بکن

Нест касеро ба ту Зуҳра чун ва чаро

نیست کسی را به تو زهرهٔ چون و چرا

То чу қалами сари ниҳод бар хати амри ту ақл

تا چو قلم سر نهاد بر خط امر تو عقل

Ишқи қалами дркшид бар суҳуфи мосўо

عشق قلم درکشید بر صحف ماسوا

Собити ҷовиди гашт бар дар алои ҳў

ثابت جاوید گشت بر در الاّ هوَ

Чун зи паии нафии ғайр , басти миёни ҳарфи ло

چون ز پی نفی غیر، بست میان حرف لا

То диҳад аз неши наҳли ҳикмати ту нӯши ҷон

تا دهد از نیش نحل حکمت تو نوش جان

Карда ба қонӯн дар ӯ таъбияи завқи шифо

کرده به قانون در او تعبیه ذوق شفا

Карда зи оби Хизри шарбати моءолҳёт

کرده ز آب خضر شربت ماءالحیات

Дода ба чӯб кулем хосияти аждаҳо

داده به چوب کلیم خاصیت اژدها

Аз ту Асоӣ кулем мансаб събон гирифт

از تو عصای کلیم منصب ثعبان گرفت

Варна чу събон ҳазор ҳаст дар ин раҳи Асо

ورنه چو ثعبان هزار هست در این ره عصا

Кӣ фалак аз офтоби тоҷ шараф ёфтӣ

کی فلک از آفتاب تاج شرف یافتی

Гар зи паии хизматат пушт накардӣ дўто

گر ز پی خدمتت پشت نکردی دوتا

Оина гардон туаст хусрави чорами сарир

آینه گردان توست خسرو چارم سریر

Банда фармон туаст хоҷа ҳар ду саро

بندهٔ فرمان توست خواجهٔ هر دو سرا

Аҳмади Маҳмӯди номи уммии содиқи калом

احمد محمود نام امیّ صادق کلام

Мншқи моҳи тамом қутбамам мстФо

منشق ماهِ تمام قطب امم مصطفا

Тоири арши ошён восита кун факон

طایر عرش آشیان واسطهٔ کن فکان

Хусрави иқлӣми ҷони Подшаҳи анбиё

خسرو اقلیم جان پادشه انبیا

Акмали арбоби фахри воқифи асрори фақр

اکمل ارباب فخر واقف اسرار فقر

Муҳаррами оёти ҳақи ҳодии дайни ҳдо

محرم آیات حق هادی دین هدا

Қомат ӯ срўноз дар чамани Фостқм

قامت او سروناز در چمن فاَستَقِم

Чеҳра ӯ офтоб бар фалаки волзҳо

چهرهٔ او آفتاب بر فلک والضحّا

Шаъшааи раъй ӯ машъалаи офтоб

شعشعهٔ رأی او مشعلهٔ آفتاب

Шоҳиди таъдил ӯ ростии устуво

شاهد تعدیل او راستی استوا

Бар кафи дасташ ҳаҷар ёфта ташрифи нутқ

بر کف دستش حجر یافته تشریف نطق

Вази сари сидқаш ғизол гуфта дуруду сано

وز سر صدقش غزال گفته درود و ثنا

Манзил ӯ дар сафари зрўаҳи миъроҷи қудс

منزل او در سفر ذُروهٔ معراج قدس

Маҳфил ӯ шоми васли хилвати хоси худо

محفل او شام وصل خلوت خاص خدا

Дар шаби қурб аз ҳарам то ба ҳарими висол

در شب قرب از حرم تا به حریم وصال

Рафта ба пои барроқи барқи сифати ҷобаи ҷо

رفته به پای براق برق صفت جابه جا

Бар варақи ҷон ҳануз нақш муҳаббат набӯд

بر ورق جان هنوز نقش محبّت نبود

Кови зи раҳи дилбарӣ буд ҳабиби худо

کاو ز ره دلبری بود حبیب خدا

Хиттаи аФзолро пештар аз ҷумлаи шоҳ

خطّهٔ افضال را پیشتر از جمله شاه

Зумраи исломро баъди набии пешво

زمرهٔ اسلام را بعد نبی پیشوا

Ёри сипаҳдори дайни хоҷаи қанбар , алӣ

یارِ سپهدار دین خواجهٔ قنبر، علی

Шаҳнаи малики Наҷафи соқии рӯзи ҷазо

شحنهٔ ملک نجف ساقی روز جزا

Боғи ҷинони Рахш аз тарафи дилбарӣ

باغ جنان رخش از طرف دلبری

Сарви равони қадаш аз чамани лоФто

سرو روان قدش از چمن لافتا

Боби ҳусайну ҳасани ибни абии толиби онк

باب حسین و حسن ابن ابی طالب آنک

Мақтал авлод ӯст бодияи Карбало

مقتل اولاد اوست بادیهٔ کربلا

Бод ба мадҳи алии рафтаи зи мроти умр

باد به مدح علی رُفته ز مرآت عمر

Гирди ҳавоу ҳавас , занги нифоқу риё

گرد هوا و هوس، زنگ نفاق و ریا

Ёрб аз онҷо ки ҳаст дар ҳақи аҳли гунаҳ

یارب از آنجا که هست در حق اهل گنه

Раҳмати ту бе қиёси лутфи ту бе интиҳо

رحمت تو بی قیاس لطف تو بی انتها

Каз сари ҷаҳл ончӣ кард бандаи хаёлии ту

کز سر جهل آنچه کرد بنده خیالی تو

Ту ба карами даргузар чун ба ту кард илтиҷо

تو به کرم درگذر چون به تو کرد التجا

Аз тарафи ту ҳама марҳаматасту карам

از طرف تو همه مرحمت است و کرم

Вази ҷиҳати мо ҳамаи зулату ҷурму хато

وز جهت ما همه زلّت و جرم و خطا

Баҳр шараф кардаем нисбати мадҳат ба хеш

بهر شرف کرده ایم نسبت مدحت به خویش

Варна куҷои мадҳи ту фикрати инсони куҷо

ورنه کجا مدح تو فکرت انسان کجا

Гарчи ба ҷузи об чашм нест марои узрхоҳ

گرچه به جز آب چشم نیست مرا عذرخواه

Ҳаст умедӣ ки ту рад накунӣ узри мо

هست امیدی که تو رد نکنی عذر ما

То ки қабули аўФтди даъвати ман , карда ам

تا که قبول اوفتد دعوت من، کرده ام

Арзи дуо дар сухани хатми сухан бар дуо

عرض دعا در سخن ختم سخن بر دعا