Дӯш аз оби чашми худ дар мавҷ хӯн будам шино
دوش از آب چشم خود در موج خون بودم شنا
Ман чунин дар хӯну мардум бе хабари зини моҷаро
من چنین در خون و مردم بی خبر زین ماجرا
Мардуми чашм аз сиришками ғарқаи дарёии хӯн
مردم چشم از سرشکم غرقهٔ دریای خون
Шамъи умр аз оҳи сардам бар раҳи боди фано
شمع عمر از آهِ سردم بر ره باد فنا
Гуҳи зи сӯзи дил чу шамъам май давиди оташ ба сар
گه ز سوز دل چو شمعم می دوید آتش به سر
Гуҳ чу субҳ аз дӯди чархам буд теғӣ дар қафо
گه چو صبح از دود چرخم بود تیغی در قفا
Пой дар гул будам аз сайлоби ашку мунтазир
پای در گل بودم از سیلاب اشک و منتظر
То чу сарви охир чаҳ ояд бар сари ман аз ҳаво
تا چو سرو آخر چه آید بر سر من از هوا
Шаби ҳамаи шаби ман дар ин андеша то вақте ки субҳ
شب همه شب من در این اندیشه تا وقتی که صبح
Ҳамчуи асҳоби тариқат дам зад аз сидқу сафо
همچو اصحاب طریقت دم زد از صدق و صفا
Сӯхти тоби оташи хуршеди шабро тилсон
سوخت تاب آتش خورشید شب را طیلسان
Дӯхт субҳ аз атласи зарбафти гардунро қабо
دوخت صبح از اطلس زربفت گردون را قبا
Бори дигар мунҳазим шуд зангии азрақи чашми шаб
بار دیگر منهزم شد زنگی ازرق چشم شب
Бози кӯс салтанат зад хусрави заррини ливо
باز کوس سلطنت زد خسرو زرّین لوا
Субҳдам омад чу Искандари зи торикии бурун
صبحدم آمد چو اسکندر ز تاریکی برون
Дар бағали баҳри шарафи ойӣнаи гетии намо
در بغل بهر شرف آیینهٔ گیتی نما
Рафт аз рӯй замини осори зулму тирагӣ
رفت از روی زمین آثار ظلم و تیرگی
Омад аз шамъи фалаки парвонаи нуру зё
آمد از شمع فلک پروانهٔ نور و ضیا
Аз хурӯш субҳдам бархест ҳрсўи ин хурӯш
از خروش صبحدم برخاست هرسو این خروش
Бе хабари хезон ки аз ҷонишони баромади ин Нидо
بی خبر خیزان که از جانشان برآمد این ندا
К-эии гирифтори каманди дили шикори маъсият
کای گرفتار کمند دل شکار معصیت
Ваии асири ҳалқаи доми гаулӯгири бало
وی اسیر حلقهٔ دام گلوگیر بلا
Гар ҳамеи хоҳии халос аз дарду ранҷу ҳузни худ
گر همی خواهی خلاص از درد و رنج و حزن خود
Вари ҳаваси дории наҷот аз зулмати ҷавру хато
ور هوس داری نجات از ظلمت جور و خطا
Пои макаш аз роҳи амри эзадӣ яъне буна
پا مکش از راه امر ایزدی یعنی بنه
Чун қалами сар бар хати фармони шаръи мстФо
چون قلم سر بر خط فرمان شرع مصطفا
Молики малики рисолати қалъа банд кун факон
مالک ملک رسالت قلعه بند کن فکان
Шаҳриёри шаҳри дайни султони тахти астФо
شهریار شهر دین سلطان تخت اصطفا
Он бқди сарви равони ҷӯйбори Фостқм
آن بقد سرو روان جویبار فاَستَقِم
Ваон ба рухи хуршеди тобони сипеҳри волзҳо
وان به رخ خورشید تابان سپهر والضحا
Пояи айвони қадараш аз макон то лои макон
پایهٔ ایوان قدرش از مکان تا لا مکان
Арсаи майдони ҷоҳаш аз сурайёи тосро
عرصهٔ میدان جاهش از ثریّا تاثرا
Муфтахар аз хоки поиши тоҷи сардорони дайн
مفتخر از خاک پایش تاج سرداران دین
Равшан аз парвонаи райши чароғи анбиё
روشن از پروانهٔ رایش چراغ انبیا
Вақти ҷавлони мураккабашро арши камтари мартабат
وقت جولان مرکبش را عرش کمتر مرتبت
Шоми хилвати маҷлисашро дар бар зоти худо
شام خلوت مجلسش را در بر ذات خدا
Сайр карда бар тариқи имтиҳони кунин ро
سیر کرده بر طریق امتحان کونین را
Дар шаби қурбати барроқи барқи сайраши ҷобаи ҷо
در شب قربت براق برق سیرش جابه جا
эй чу хоки раҳ ҳавоят дода сарҳоро ба бод
ای چو خاک ره هوایت داده سرها را به باد
Вай чу наъли афлокро карда барроқати зери по
وی چو نعل افلاک را کرده براقت زیر پا
Аз камолоти ту рамзии раҳматаи ллъолмин
از کمالات تو رمزی رحمتة للعالمین
Вази рқўми нақши тўқиъи ту ҳарфии ҳилли ато
وز رقوم نقش توقیع تو حرفی هل اتا
Пуртӯй аз меҳри рӯяти шамъи тобони сабоҳ
پرتوی از مهر رویت شمع تابان صباح
Торӣ аз зулфи сиёҳати тоби гесуии дўто
تاری از زلف سیاهت تاب گیسوی دوتا
Соилони роҳи шавқати малики дайнро подшоҳ
سائلان راه شوقت ملک دین را پادشاه
Хусравони хиттаи дайн бар дар қудрати гадо
خسروان خطّهٔ دین بر در قدرت گدا
Навбати шоҳии ваҳдат чун ки эзад бо ту дод
نوبت شاهی وحدت چون که ایزد با تو داد
То задӣ бар гӯшаи айвони алои кӯси ло
تا زدی بر گوشهٔ ایوان الاّ کوس لا
Ҳосил аз умри гиромии давлати дидори тест
حاصل از عمر گرامی دولت دیدار تست
Орзӯии ъшқборони ту маҳбӯби худо
آرزوی عشقباران تو محبوب خدا
То ту фахр аз фақр кардӣ дар тариқи нестӣ
تا تو فخر از فقر کردی در طریق نیستی
Ҳаст мейри фақрро аз фахр дар гардани радо
هست میر فقر را از فخر در گردن ردا
Соя бар хуршеди тобони ту май андохти нур
سایه بر خورشید تابان تو می انداخت نور
Зон чу арбоби гунаҳи ғарқ арақ монад аз ҳаё
زان چو ارباب گنه غرق عرق ماند از حیا
Қурси ма бар суфраи сабз фалак кардӣ ду ним
قرص مه بر سفرهٔ سبز فلک کردی دو نیم
То зхўони мӯъҷизи ту кас намонад бе наво
تا زخوان معجز تو کس نماند بی نوا
Бо вуҷӯди мӯъҷизати душмани Асо буд ва набӯд
با وجود معجزت دشمن عصا بود و نبود
Мӯъҷизатро такя чун эъҷози мўсо бар Асо
معجزت را تکیه چون اعجاز موسا بر عصا
Душманон бо ту ҷафо карда зи айни гмрҳӣ
دشمنان با تو جفا کرده ز عین گمرهی
Ту ба эшон дар ҷазоӣ он накарда ҷузи вафо
تو به ایشان در جزای آن نکرده جز وفا
Оқибати рӯзӣ ба маҳшар то чаҳ гулҳо бушковад
عاقبت روزی به محشر تا چه گل ها بشکفد
Зон ду шохи гул ки бушковат аз риёзи лоФто
زان دو شاخ گل که بشکفت از ریاض لافتا
намеравад лаби хушку каф бар рўзбони пайвастаи хушк
می رود لب خشک و کف بر روزبان پیوسته خشک
Дар ғаму андешаи лаби ташнагони Карбало
در غم و اندیشهٔ لب تشنگان کربلا
Осмони ҷомаи кабӯду шаби сияҳи пӯш аз чаҳ рӯаст
آسمان جامه کبود و شب سیه پوش از چه روست
Грнинд аз мотами оли ъабои ҷуфти ъно
گرنیند از ماتم آل عبا جفت عنا
Обро он дами з чашм андохтанд аҳли назар
آب را آن دم ز چشم انداختند اهل نظر
Каз аташ хӯн шуд дили нурин чашми мртзо
کز عطش خون شد دل نورین چشم مرتضا
ё шафиъи алмзнбин дар оби чашми мо ба лутф
یا شفیع المذنبین در آب چشم ما به لطف
Бингар ва магузор аз роҳи карами моро ба мо
بنگر و مگذار از راه کرم ما را به ما
Бо чаҳ дасти овези рӯи орми сари хиҷлати зи пеш
با چه دست آویز رو آرم سر خجلت ز پیش
Гар қабул ту нагирад дасти ман рӯзи ҷазо
گر قبول تو نگیرد دست من روز جزا
Пардаи ҷурми хаёлии дафтари мадҳи ту бас
پردهٔ جرم خیالی دفتر مدح تو بس
Бошад ореи айби пӯши осӣони мадҳу сано
باشد آری عیب پوش عاصیان مدح و ثنا
То напиндорӣ ки танҳо андалеби хотирам
تا نپنداری که تنها عندلیب خاطرم
намезанад дар гулшани шавқи ту гулбонги ризо
می زند در گلشن شوق تو گلبانگ رضا
Каз паии исботи наътати пеш аз ин ҳам гуфта ам
کز پی اثبات نعتت پیش از این هم گفته ام
ё ҷамеъи алмуслимӣни слўи алии хайри алўро
یا جمیع المسلمین صلو علی خیر الورا