То гулшан аз тароват рӯй ту ёд дод

تا گلشن از طراوت روی تو یاد داد

Сарв аз ҳавои қомати ту сар ба бод дод

سرو از هوای قامت تو سر به باد داد

Дилтанг буд ғунча ба сад рӯ чу ман вале

دلتنگ بود غنچه به صد رو چو من ولی

Поиш сабо гирифту худояш кушод дод

پایش صبا گرفت و خدایش گشاد داد

Бо гули надоди ҳасани рахти Нақшбанди сунъ

با گل نداد حسن رخت نقشبند صنع

Пероя ӣӣ сети ҳасан ки бо ҳар ки дод дод

پیرایه یی ست حسن که با هر که داد داد

Асбоби ноМуродии ҷовид буду ғам

اسباب نامرادیِ جاوید بود و غم

Ишқи ту тӯҳфа ӣӣ ки бад-ӣн номурод дод

عشق تو تحفه یی که بدین نامراد داد

Бо аҳли дарди ишқи ту тақсим шавқ кард

با اهل درد عشق تو تقسیم شوق کرد

Чизеи зи ёди ту ба хаёлӣ зиёд дод

چیزی زِ یادِ تو به خیالی زیاد داد