Чу зулф бе қарораши қасд ҷон кард

چو زلف بی قرارش قصد جان کرد

Қарори дили раҳин ҳиндӯон кард

قرار دل رهین هندوان کرد

Бишуд нақди дилами сарф ва надидам

بشد نقد دلم صرف و ندیدم

зи савдои ту судии ҷуз зиён кард

ز سودای تو سودی جز زیان کرد

Гар ашками ҳарза рӯ шуд бад магӯяш

گر اشکم هرزه رو شد بد مگویش

Ки ҳаркасро худо навъе равон кард

که هرکس را خدا نوعی روان کرد

Сабк бигушо ба рӯй ғам дар дил

سبک بگشا به روی غم درِ دل

Ки бар меҳмон нишоед рӯ гарон кард

که بر مهمان نشاید رو گران کرد

Лабатро дид гуё чашмаи Хизр

لبت را دید گویا چشمهٔ خضر

Ки дар айни хиҷолати рӯ ниҳон кард

که در عین خجالت رو نهان کرد

Чаҳ кард оташ ба неи худ равшанаст ин

چه کرد آتش به نی خود روشن است این

ЪФооллаҳ бо хаёлии ғам ҳамон кард

عفاالله با خیالی غم همان کرد