Чу аттори сабо дар чини зулфати машк май безад
چو عطّار صبا در چین زلفت مشک میبیزد
Чаро пайваста аз савдо ба мӯеи дармеи овезад
چرا پیوسته از سودا به مویی درمیآویزد
Дили ман ин чунин каз ишқи савдояш парешон аст
دل من این چنین کز عشق سودایش پریشان است
Аҷаб каз фитнаи он зулф бе парҳези парҳезад
عجب کز فتنهٔ آن زلف بی پرهیز پرهیزد
Маро аз моҷарои ашки хеши ин нукта шуд равиш
مرا از ماجرای اشک خویش این نکته شد روش
Ки ҳар ков аз назар афтод дигари барнамеи хезад
که هر کاو از نظر افتاد دیگر برنمیخیزد
Аз он пайвастаи чашми дили фиребаши ошно рӯй аст
از آن پیوسته چشم دلفریبش آشنا روی است
Ки дар айни ситамкорӣ ба мардуми дармеи овезад
که در عین ستمکاری به مردم درمیآویزد
Ба ёрии баст бо зулфати хаёлии аҳд ва май тарсам
به یاری بست با زلفت خیالی عهد و میترسم
Ки ногуҳи чашми шӯхат дар миёнаи фитнаи ангезад
که ناگه چشم شوخت در میانه فتنه انگیزد