зи бас каз гиряи чашми ман ба хӯн ноб ме созад

ز بس کز گریه چشم من به خونِ ناب می‌سازد

Маро дар пеши мардуми дам ба дам беоб ме созад

مرا در پیش مردم دم به دم بی‌آب می‌سازد

Магар дорад камӣнӣ бар дили бедори ман чашмат

مگر دارد کمینی بر دل بیدار من چشمت

Ки ҳар соъат ба нозии хешро дар хоб ме созад

که هر ساعت به نازی خویش را در خواب می‌سازد

Сабаби ранҷ ва ғамат шуд роҳату айши маро , бингар

سبب رنج و غمت شد راحت و عیش مرا، بنگر

Ки чун бехонумонеро худо асбоб ме созад

که چون بی‌خانمانی را خدا اسباب می‌سازد

Сабо чун бо сари зулфи ту даст овез ме гардад

صبا چون با سر زلف تو دست‌آویز می‌گردد

зи ғами ҷамъии парешони ҳолро дар тоб ме созад

ز غم جمعی پریشان‌حال را در تاب می‌سازد

Хаёлиро ки май сӯзад аз он лаби ваъдаи бӯсӣ

خیالی را که می‌سوزد از آن لب وعدهٔ بوسی

Ки бемори таби ҳиҷри туро унноб ме созад

که بیمار تب هجر تو را عنّاب می‌سازد