Он дил ки ба фани баради зи ман ғамзаи масташ

آن دل که به فن برد ز من غمزهٔ مستش

Пари хӯни қадаҳӣ буд ҳамон дам бишикасташ

پر خون قدحی بود همان دم بشکستش

Ҳайфаст ки аз раҳгузари кӯии ту гардӣ

حیف است که از رهگذر کوی تو گردی

Бархезаду ҷузи дида буд ҷой нишасташ

برخیزد و جز دیده بود جای نشستش

Ҳрдми манишин бо дгарӣ варна ба зӯдӣ

هردم منشین با دگری ورنه به زودی

Беқадар шавад кул чу барии даст ба дасташ

بی قدر شود کل چو بری دست به دستش

Бар тарафи рахти силсилаи зулфи мънбр

بر طرف رخت سلسلهٔ زلف معنبر

Дуздии сети лақаби ҳиндӯии хуршеди парастиш

دزدی ست لقب هندوی خورشید پرستش

Ҳарчанд з ҳастӣ хаёлӣ асарӣ нест

هرچند ز هستیّ خیالی اثری نیست

Дар сари ҳавас рӯй ту шак нест ки ҳасташ

در سر هوس روی تو شک نیست که هستش