Ашки чашми ман ки ҷони нақд равон ме хондаш

اشکِ چشم من که جان نقد روان می‌خواندش

Дида ҷурмӣ дид аз он рӯ аз назар ме ронадаш

دیده جرمی دید از آن رو از نظر می‌راندش

Сарви лоф сарфарозӣ мезанад қадат куҷост

سرو لاف سرفرازی می‌زند قدّت کجاست

То равон бархезад аз ҷоу зи пои бншондш

تا روان برخیزد از جا و ز پا بنشاندش

Мшг агар гуяд ки бо зулфи ту мемонам хатост

مشگ اگر گوید که با زلف تو می‌مانم خطاست

Чун хатое гуяд аз зулфати аҷаб гар монадаш

چون خطایی گوید از زلفت عجب گر ماندش

Боз беҷурм аз ман мискини рақиби фитнаи ҷӯй

باز بی‌جرم از من مسکین رقیب فتنه‌جوی

Ранҷишӣ дорад надонам то чаҳ ме ранҷоандаш

رنجشی دارد ندانم تا چه می‌رنجاندش

эй маломати гӯии охир бо хаёлӣ ҳар нафас

ای ملامت‌گوی آخر با خیالی هر نفس

Васфи он бдхў чаҳ май гӯйӣ накӯ ме донадаш

وصف آن بدخو چه می‌گویی نکو می‌داندش