То ба рӯй аз дидаи ашки лола гаван ме оядам
تا به روی از دیده اشک لالهگون میآیدم
Дам ба дам аз гиряи худ буи хӯн ме оядам
دم به دم از گریهٔ خود بوی خون میآیدم
Гўиёи мискини дилам дар қайд занҷир балост
گوییا مسکین دلم در قید زنجیر بلاست
Каз сари зулфи ту фарёд ҷунун ме оядам
کز سرِ زلف تو فریاد جنون میآیدم
эй рафиқони кисвати зоҳид на бар қад ман аст
ای رفیقان کسوت زاهد نه بر قدّ من است
Бар қади риндии либоси фақр чун ме оядам
بر قد رندی لباس فقر چون میآیدم
Носазо то гуфт бо ман аз даруни ҷони рақиб
ناسزا تا گفت با من از درون جان رقیب
Кофарамгар ҳаргиз аз хотир бурун ме оядам
کافرم گر هرگز از خاطر برون میآیدم
Бо хаёлии зулфро дар покашон манимоӣ беш
با خیالی زلف را در پاکشان منمای بیش
Фитнаҳо бар сар чу зоин бахт нигун ме оядам
فتنهها بر سر چو زاین بخت نگون میآیدم