Дил гум шуду ҷуз бар даҳанаш нест гумонам

دل گم شد و جز بر دهنش نیست گمانم

Ҷӯйед ба ӯ гирд набӯд ҳеҷ надонам

جویید به او گرد نبوَد هیچ ندانم

эй ашк чу он рӯй накӯ рӯзӣ Монӣаст

ای اشک چو آن رویِ نکو روزیِ مانیست

Бе ваҷҳи туро дар талабаш чанд давонам

بی وجه تو را در طلبش چند دوانم

Бо шамъ чу гуфтам ғам дил гуфт ки ман низ

با شمع چو گفتم غمِ دل گفت که من نیز

Аз дасти дили сӯхтаи хеши бҷонм

از دست دل سوختهٔ خویش بجانم

Бе моҳи рахти оҳи ман аз чарх гузар кард

بی ماه رخت آه من از چرخ گذر کرد

То даврам аз он рӯй чунин май гузаронам

تا دورم از آن روی چنین می گذرانم

Бо он ки чу кӯҳами камари шавқи ту баста

با آن که چو کوهم کمر شوق تو بسته

Дар чашми ту бесанг ва ба рӯй ту гаронам

در چشم تو بی سنگ و به روی تو گرانم

Гуфтам бирасонам ба ту пайғоми хаёлӣ

گفتم برسانم به تو پیغام خیالی

Ҳайфаст ки ин гӯям ва ҷое нрсонм

حیف است که این گویم و جایی نرسانم