Гарчи рӯзӣ чанд давр аз каъба рӯй туам

گرچه روزی چند دور از کعبهٔ روی توام

Ҳркҷо ҳастам ман мискини дуъогӯии туам

هرکجا هستم من مسکین دعاگوی توام

Аз раҳи сӯрат ба сад рӯй аз ту маҳҷӯрам вале

از ره صورت به صد روی از تو مهجورم ولی

Чун ба маънӣ бенгарӣ бинишаста паҳлавии туам

چون به معنی بنگری بنشسته پهلوی توام

Хоки гаштам бар сари роҳи вафо ва ҳамчунон

خاک گشتم بر سر راه وفا و همچنان

Дида ҳайронаст дар назора рӯй туам

دیده حیران است در نظّارهٔ روی توام

намекашад давр аз ту зорам ҳар шабии ҳиҷрону боз

می کُشد دور از تو زارم هر شبی هجران و باز

Зинда месозад насими субҳ бар буии туам

زنده می سازد نسیم صبح بر بوی توام

Гӯ макун навмедам аз фитроки худ зеро ки ман

گو مکن نومیدم از فتراک خود زیرا که من

Тоири қудсам ки сайди доми гесуии туам

طایر قدسم که صید دام گیسوی توام

Гарчи давраст аз рахти чашми хаёлӣ давр нест

گرچه دور است از رخت چشم خیالی دور نیست

Аз назари ҳрдми хаёли қади дилҷӯии туам

از نظر هردم خیال قدّ دلجوی توام