То риндӣ ва ниёз нашуд расму роҳи ман

تا رندی و نیاز نشد رسم و راه من

Зомин нагашт ёр ба афви гуноҳи ман

ضامن نگشت یار به عفو گناه من

Тоъотро чаҳ қимату исён чаҳ муътабар

طاعات را چه قیمت و عصیان چه معتبر

Ҷое ки лутфи дӯст буд узри хоҳи ман

جایی که لطف دوست بود عذر خواه من

Бошад ки хондам ба анояти гадои хеш

باشد که خواندم به عنایت گدای خویش

Кон ҳаст бар дараш сабаби ъзу ҷоҳи ман

کآن هست بر درش سبب عزّ و جاه من

Монанди миҷмарам ки дарунами пар оташ аст

مانند مجمرم که درونم پر آتش است

Инак далели сӯзи ниҳони дӯди оҳи ман

اینک دلیل سوز نهان دود آه من

Аз фитнаи сари мтоби хаёлӣ ки зулфи ёр

از فتنه سر متاب خیالی که زلف یار

Доласт бар татовули бахти сиёҳи ман

دالّ است بر تطاول بخت سیاه من