Ман ки бошам ки буд лоиқи ту хизмати ман

من که باشم که بود لایق تو خدمت من

Ту агар банда навозӣ бикунӣ давлати ман

تو اگر بنده نوازی بکنی دولت من

Ба ҳамин мужда з хон карамати хўшнўдм

به همین مژده ز خوان کرمت خوشنودم

Ки ғами ишқ ту шуд рӯзи азали қисмати ман

که غم عشق تو شد روز ازل قسمت من

Ба ҳавои хати ту машк фишон хоҳад шуд

به هوای خط تو مشک‌فشان خواهد شد

Ҳргёҳӣ ки бирӯяд зи гули турбати ман

هرگیاهی که بروید ز گِل تربت من

Посбонӣ дарат чун сабаб салтанат аст

پاسبانیّ درت چون سبب سلطنت است

Кӯси шоҳии занами он дам ки расад навбати ман

کوس شاهی زنم آن دم که رسد نوبت من

Бо вуҷӯди қадаҳи бодаи софӣ бод аст

با وجود قدح بادهٔ صافی باد است

Ҳосил ҳар ду ҷаҳон дар назари ҳиммати ман

حاصل هر دو جهان در نظر همّت من

Ту агар пурсиши аҳвол хаёлӣ накунӣ

تو اگر پرسش احوال خیالی نکنی

Боди боқӣ ба ҷаҳони умр вале неъмати ман

باد باقی به جهان عمرِ ولی نعمت من