Ба ҳавоу ҳаваси накҳати пероҳани ту

به هوا و هوس نکهت پیراهن تو

Гар равад ҷони ман аз синаи фидои тани ту

گر رود جان من از سینه فدای تن تو

Гар бипечем сар , аз шева мардӣ набӯд

گر بپیچیم سر، از شیوهٔ مردی نبود

Ба ҷафое ки кунад ғамзаи марди афкани ту

به جفایی که کند غمزهٔ مرد افکن تو

эй ки шуд доманам аз дасти ҷафоҳои ту чок

ای که شد دامنم از دست جفاهای تو چاک

Раҳматӣ гар накунӣ дасти ману домани ту

رحمتی گر نکنی دست من و دامن تو

Бдмкн эй мау парҳез ки оташ назанад

بدمکن ای مه و پرهیز که آتش نزند

Дӯди оҳи ман длсўхтаҳ дар хирмани ту

دود آه من دلسوخته در خرمن تو

Ишқ аз он ғамза чу теғӣ ба каф оварад эй дил

عشق از آن غمزه چو تیغی به کف آورد ای دل

Сархуд гар накунӣ хӯни ту дар гардани ту

سرخود گر نکنی خون تو در گردن تو

Гар хаёлӣ ба вафояти надиҳади ҷони ҳазин

گر خیالی به وفایت ندهد جان حزین

Ба чаҳ фани ҷони барад эй шӯхи зи макру фани ту

به چه فن جان برد ای شوخ ز مکر و فن تو