То чаман дам зад зи лутфи оризи раъноӣ ӯ

تا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او

Гул гуласт аз чӯбтар хӯрдани ҳамаи аъзоӣ ӯ

گل گل است از چوب تر خوردن همه اعضای او

Гўиё аз шеваи қадаш нишоне дод сарв

گوییا از شیوهٔ قدّش نشانی داد سرو

Каз ҳаваси мурғон ҳаме меринд бар болой ӯ

کز هوس مرغان همی میرند بر بالای او

Дид наргиси оризашроу гул фирдавс гуфт

دید نرگس عارضش را و گلِ فردوس گفت

Хуби дидаи сети офарин бар дидаи биноӣ ӯ

خوب دیده ست آفرین بر دیدهٔ بینای او

Чун кунад дили худ фурӯшӣ бо сари зулфаш чу нест

چون کند دل خود فروشی با سر زلفش چو نیست

Нақди ҷонро қӣматӣ дар ҳалқаи савдоӣ ӯ

نقد جان را قیمتی در حلقهٔ سودای او

эй хаёлӣ кӣ буд каз лавҳ дил гардад тамом

ای خیالی کی بود کز لوح دل گردد تمام

Нақши ҷони маҳву хаёл ёр гирад ҷой ӯ

نقش جان محو و خیال یار گیرد جای او