эй гул аз рӯй ту омӯхта хандони рӯе

ای گل از روی تو آموخته خندان رویی

Даҳанати оби шукри барда ба ширини гӯйӣ

دهنت آب شکر برده به شیرین گویی

Одати ғамзаи фаттони ту ошиқи куштан

عادت غمزهٔ فتّان تو عاشق کشتن

Шеваи наргиси ҷодӯии ту мардуми ҷӯӣ

شیوهٔ نرگس جادوی تو مردم جویی

Агар эй ашк бар он хок дарат обӣ ҳаст

اگر ای اشک بر آن خاک درت آبی هست

Дам ба дами чеҳра ба хӯн аз чаҳ сабаб май шӯе

دم به دم چهره به خون از چه سبب می شویی

Турфаи ҳолеи сет ки брбўии ту мурғони чаман

طرفه حالی ست که بربوی تو مرغان چمن

Сар ба сари маст ва харобанд ва ту гул май бӯе

سر به سر مست و خرابند و تو گل می بویی

Гуфтамашгар зи лаби лаъли ту бӯсии талабам

گفتمش گر ز لب لعل تو بوسی طلبم

Бар даҳонам назанӣ гуфт ту худ май ҷӯӣ

بر دهانم نزنی گفت تو خود می جویی

Агарат чиз дигар нест хаёлӣ ғам нест

اگرت چیز دگر نیست خیالی غم نیست

Ҳамаи умрати шарафи ин бас ки саги ин кӯе

همه عمرت شرف این بس که سگ این کویی