Чанд эй сиришки хӯни дам аз покии гавҳар май занӣ

چند ای سرشکِ خون دم از پاکیِّ گوهر می‌زنی

Бар чеҳраи зардам агар нақшии зании зар май занӣ

بر چهرهٔ زردم اگر نقشی زنی زر می‌زنی

Ҳар лаҳзаи лофӣ май занӣ эй гули зи хӯбӣ бо Рахш

هر لحظه لافی می‌زنی ای گل ز خوبی با رخش

Бингар накӯи борӣ ки ту худро куҷо бар май занӣ

بنگر نکو باری که تو خود را کجا بر می‌زنی

Дил мебаранд аз ошиқони хубон ва ту ҷону дилӣ

دل می‌برند از عاشقان خوبان و تو جان و دلی

Ту дайгарии зи он хешро бар ҷои дигар май занӣ

تو دیگری ز آن خویش را بر جای دیگر می‌زنی

Гуҳи гуҳ агар сангии занӣ бар соғари дардии кашон

گه گه اگر سنگی زنی بر ساغر دُردی‌کشان

Набӯд аҷаби зони рӯ ки ту пайвастаи соғар май занӣ

نبود عجب زآن رو که تو پیوسته ساغر می‌زنی

Ширини лабони по май кашанд аз ту хаёлии бештар

شیرین‌لبان پا می‌کشند از تو خیالی بیشتر

Ҳарчанд аз ғам чун магаси ту даст бар сар май занӣ

هرچند از غم چون مگس تو دست بر سر می‌زنی