Беш аз ин мапаснд дар зории ман дарвеш ро

بیش از این مپسند در زاری منِ درویش را

Подшоҳӣ раҳматӣ фармо гадои хеш ро

پادشاهی رحمتی فرما گدای خویش را

Чораи дарди дили моро ки донад ҷузи ғамат

چارهٔ درد دل ما را که داند جز غمت

Ғайри марҳам кас намедонад давои риш ро

غیر مرهم کس نمی داند دوای ریش را

Чун сари зулфи ту пеши чашми дуздӣ пеша кард

چون سر زلف تو پیش چشم دزدی پیشه کرد

То туоне бастаи дори он дузди бинои пеш ро

تا توانی بسته دار آن دزد بینا پیش را

Соқио вақте зи наздикони шӯй кандар раҳаш

ساقیا وقتی ز نزدیکان شوی کاندر رهش

Як тарафсозӣ ба ҷомии ақли дурандеш ро

یک طرف سازی به جامی عقل دوراندیش را

То ба даст овардааст аз ғамзаи чашмати новакӣ

تا به دست آورده است از غمزه چشمت ناوکی

Қасди қурбон манаст он тарки кофари кеш ро

قصد قربانِ من است آن ترک کافر کیش را

Солҳо лоф гадоӣ зад хаёлӣ ва ҳануз

سال‌ها لاف گدایی زد خیالی و هنوز

Ҳамчунон савдои султонии сети нодарвеш ро

همچنان سودای سلطانی ست نادرویش را